Λυγερός Νίκος - "Τα μυαλά της Ελλάδας" & "Ανθρώπινες Σχέσεις"

     Η οικονομική κρίση έχει την τάση να προκαλεί παράλογες κινήσεις. Μερικοί από τους δικούς μας θεωρούν ότι η ασφάλεια είναι στο εξωτερικό. Γι’ αυτό το λόγο είναι ικανοί να βάλουν τα χρήματά τους ακόμα και στην Κύπρο. Βέβαια, εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτονται πια τα κατεχόμενα και το κυπριακό. Επίσης ξεχνούν ότι η Κύπρος ανήκει όχι μόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στην Ευρωζώνη. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η επιλογή είναι ανάλογη από αυτήν που επέλεξαν άλλοι, αδειάζοντας τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Η ιδιωτική δειλία δεν μας αφορά, διότι δεν είμαστε το κράτος. Για μας, έχει περισσότερο αξία το ανθρώπινο δυναμικό της Ελλάδας, διότι πάντα είναι ο λαός μας που έσωσε την πατρίδα μας και όχι τα χρήματά του. Δεν ήμασταν ποτέ ένας πλούσιος λαός, κι όμως έχουμε ένα έθνος με αξιοπρέπεια που ξέρει να πολεμά την ώρα της ανάγκης. Στην ειδική περίπτωση των μυαλών της Ελλάδας πρέπει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί, διότι αυτά είναι που προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες στον απαραίτητο στρατηγικό σχεδιασμό στον τομέα των επιστημών. Ο καθένας βέβαια, σε προσωπικό επίπεδο, επειδή ανήκει και στην πρώτη κατηγορία, θα προτιμήσει να στείλει τα παιδιά του στο εξωτερικό και δυστυχώς πολλά από αυτά δεν θα έχουν την επιλογή να μείνουν στην πατρίδα τους. Η συνειδητή επιλογή είναι μια άλλη περίπτωση την οποία σεβόμαστε σε ατομικό επίπεδο. Αν εξετάσουμε όμως αυτό το θέμα μέσω της θεωρίας παιγνίων, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η ατομιστική προσέγγιση δεν μπορεί να είναι η βέλτιστη λύση. Μια μεγάλη διαρροή των μυαλών της Ελλάδας δεν θα βοηθήσει παρά μόνο μερικούς μίζερους διαχειριστές, ανίκανοι να παράγουν ένα ουσιαστικό έργο προς όφελος της πατρίδας μας. Κατά συνέπεια, δεν θα υπάρχει δυναμικό υψηλού επιπέδου για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα προβλήματα της χώρας. Η τεχνογνωσία είναι καλή για τους τεχνοκράτες, αλλά η νοημοσύνη είναι απαραίτητη στην επιστήμη, διότι σε αυτόν τον χώρο ο αντίπαλος δεν είναι οι εχθροί αλλά το άγνωστο, το οποίο δεν έχει τα ίδια όρια. Και τα προβλήματα που πρέπει να λύσουμε έχουν ανάγκη από ένα επιστημονικό υπόβαθρο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Γενικότερα, πολλά εθνικά θέματα έχουν ανάγκες ανάλογες. Έτσι, θεωρούμε ότι πρέπει να υποστηρίξουμε τα παιδιά μας για να μπορέσουν να αναπτύξουν τις ικανότητές τους με αξιοπρέπεια. Αλλιώς, οι γονείς τους θα θεωρήσουν ότι πρέπει να ζητιανέψουν γι’ αυτά. Ο λαός μας πάντα έδινε σημασία στα παιδιά. Το πρέπον όμως είναι αυτή η πράξη να είναι ορθολογική, αλλιώς δεν πρόκειται να είναι αποτελεσματική. Η παιδεία δίχως στρατηγική σκέψη έχει μίζερα αποτελέσματα, διότι η Επιστήμη έχει μεγάλες απαιτήσεις. Το ίδιο ισχύει και για τα εθνικά θέματα.

Τα ΜΜΕ για την κοπή της βασιλόπιτας και του ετήσιου χορού της ΕΑΑΣ Λάρισας

Τριμηνιαία Έκδοση του Συνδέσμου Επιτελών Εθνικής Άμυνας "ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ"

ΣΕΕΘΑ ΕΘΝΙΚΕΣ_ΕΠΑΛΞΕΙΣ Οκτ_Νοε_Δεκ_2011

Η καλύτερη πολιτική ανάλυση με εικόνες "Η ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ"

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ: Από το Δίκαιο στην Επανάσταση της θάλασσας

Το πλαίσιο της ΑΟΖ είναι καθορισμένο από το Δίκαιο της θάλασσας και από το 1982. Κι όμως περιμέναμε χρόνια για να μετατρέψουμε αυτό το πλαίσιο σε πεδίο τουλάχιστον για τον ελληνισμό μέσω της θέσπισης της Κύπρου το 2004. Κι αυτό μετασχηματίσθηκε σε πεδίο δράσης με τις γεωτρήσεις το 2011 και με την ανακάλυψη του πλούτου του κοιτάσματος Αφροδίτη. Τώρα με το θέμα των αγωγών, το όλο θέμα θα γίνει πεδίο μάχης, λόγω του οικονομικού χαρακτήρα του. Κατά συνέπεια, θέλουμε δεν θέλουμε, το 2012 θα διαχειριστούμε την κρίση, διότι δεν υπάρχει άλλο περιθώριο. Στην πραγματικότητα, το θέμα της ΑΟΖ θα μπει σε μία νέα φάση. Αυτή θα μπορούσαμε να την αποκαλέσουμε: Επανάσταση της θάλασσας. Βέβαια, υπάρχουν ακόμα και δικοί μας που δεν πιστεύουν σε αυτή την λύση για διάφορους και πολλούς λόγους, όπως και τότε με την Επανάσταση του 1821. Υπάρχουν όμως και πολλοί δικοί μας που έχουν κατανοήσει πλέον ότι το Δίκαιο που δεν διεκδικείς, το χάνεις. Και το θέμα της ΑΟΖ είναι πια ξεκάθαρο στους περισσότερους. Δεν υπάρχει λόγος καθυστέρησης της θέσπισης και μάλιστα με την πάροδο του χρόνου αυτή η καθυστέρηση μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις, ακόμα κι αν αυτές δεν είναι συμβατές με το Δίκαιο της θάλασσας. Αυτός που οδηγεί απλώς με τον ΚΟΚ, δίχως να προσέχει τις κινήσεις των άλλων και μερικές φορές να τις προβλέπει, είναι καταδικασμένος να πάθει ατύχημα ακόμα κι αν βρίσκεται με το δίκιο του. Η ΑΟΖ θέλουμε δεν θέλουμε, δίνει τεράστια σημασία στη θάλασσα. Η Ελλάδα θέλουμε δεν θέλουμε, έχει τεράστια ΑΟΖ. Αυτά τα δύο δεδομένα προκαθορίζουν γεγονότα και παράγουν ένα μέλλον. Βέβαια μέσω του ραγιαδισμού το δεύτερο δεδομένο μπορεί να ελαχιστοποιηθεί. Είναι λοιπόν απαραίτητο να συμβάλλουμε σε αυτόν τον αγώνα που αποτελεί για την πατρίδα μας μία πραγματική απελευθέρωση από τη σημερινή κατάσταση που μοιάζει όλο και περισσότερο με μία μορφή κατοχής, η οποία θα μετατραπεί εύκολα σε ένα βιλαέτι, αν το νεοοθωμανικό δόγμα της Τουρκίας μπορούσε να εφαρμοστεί δίχως την αντίστασή του. Δεν αρκεί να ακούμε για θεωρητικά προγράμματα λόγω των εκλογών. Το θέμα της ΑΟΖ εκ φύσης είναι εθνικό και άρα υπερκομματικό. Κατά συνέπεια, κάθε κόμμα πρέπει να πάρει μία ξεκάθαρη και θετική θέση για την ΑΟΖ, δίχως να ψάχνει παράξενες και περίεργες δικαιολογίες που δεν πείθουν κανέναν ειδικό. Πρακτικά ένας χειριστής του θέματος, όπως ο κ. Σ. Κασσίνης, έχει δείξει ποιες είναι όχι μόνο οι δυνατότητες, αλλά κι οι υλοποιήσεις. Με τέτοια τεχνογνωσία, ο ελληνισμός δεν έχει να χάσει τίποτα, αντιθέτως αν η Ελλάδα δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί ένα τέτοιο νοητικό πλούτο, τότε θα είναι άξια της μοίρας της και θα γίνει αυτό που θέλουν οι ραγιάδες. Έτσι ο καθένας μας πρέπει να ξυπνήσει από αυτόν τον κοινωνικό λήθαργο της κοινωνίας και να συμμετάσχει στην Επανάσταση της θάλασσας, για το μέλλον της πατρίδας μα και του λαού μας.

4 Φεβρουαρίου 2012: Κοπή Πίτας και Ετήσιος Χορός της ΕΑΑΣ Λάρισας

     Το Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012 πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας και ο ετήσιος χορός του Παραρτήματος Λάρισας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού στη Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Λάρισας. 

     Ο πρόεδρος της ΕΑΑΣ Λάρισας στη σύντομη ομιλία του αναφέρθηκε στα πεπραγμένα της Ένωσης. Εκτός από το Δκτη της 1ης ΣΤΡΑΤΙΑΣ Αντγο κο Γκίνη Κων-νο σύντομο χαιρετισμό απηύθυναν ο Περιφερειάρχης  Θεσσαλίας κος Αγοραστός Κων-νος και η Αντιπεριφερειάρχης Λάρισας κα Ρένα Καραλαριώτη.

 

Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου από τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού

Έλαβα το παρακάτω μήνυμα και σας το παραθέτω για χρήση κατά την κρίση σας. 

Αξιότιμε κύριε Παπαπαρίση,

Απο σήμερα, η Στρατιωτική Ιστορία «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου» είναι ελεύθερα και δημόσια προσβάσιμη για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο, μέσω των σελίδων του Ιστοτόπου www.Greg61.gr.

Το Έργο αυτό της Διευθύνσεως Ιστορίας Στρατού είναι σπάνιο, αποτελείται απο δεκαέξι (16) Τόμους, τυπώθηκε σε μόλις χίλια (1000) αντίτυπα και δέν υπάρχει στο ελεύθερο εμπόριο.

Στην αρχική σελίδα κάθε Τόμου, υπάρχει ο Πίνακας περιεχομένων του Τόμου αυτού. Οι υποσελίδες κάθε Τόμου αριθμούνται ως εξής: Αριθμός Τόμου / Αριθμός υποσελίδας [α/α αρχείων, όπως φαίνονται στον πίνακα περιεχομένων].

Λόγω του όγκου των δεδομένων που περιέχονται σε κάθε υποσελίδα, υπάρχει προσωρινά κάποια καθυστέρηση στη φόρτωσή τους. Αυτό είναι αναμενόμενο, δεδομένου οτι οι 550 κατα Μ.Ο. σελίδες Word που αποτελούν τον κάθε Τόμο, αναρτήθηκαν σε μόλις 10-12 υποσελίδες που περιέχει ο κάθε Τόμος. Το θέμα αυτό της ταχύτητας φόρτωσης πάντως, θα βελτιωθεί εντός των επομένων ημερών.

Παρακαλώ για την ενημέρωση των μελών σας και των αναγνωστών του Ιστοτόπου σας.
Με εκτίμηση,
Γρηγόρης Νάκος

Λυγερός Νίκος - Κρίσιμες ώρες

     Δεν αρκεί πια να λέμε στο λαό μας ότι περνάμε δύσκολες στιγμές, διότι δεν είναι πια στιγμές. Δεν αρκεί πια να λέμε ότι πρέπει να αντέξει, διότι δεν βλέπει το όραμα. Ακόμα και οι μαχητές θέλουν να ξέρουν ποιος είναι ο στόχος, ποιος είναι ο σκοπός. Και οι φοιτητές δεν ξέρουν πια σε ποιο τομέα να σπουδάσουν, διότι όλοι τους εξηγούν ότι είναι δύσκολα τα πάντα λόγω κρίσης. Ποιος μπορεί όμως να κοροϊδέψει τους πιο έξυπνους, αυτούς που βλέπουν ότι η κρίση αποτελεί την τέλεια λύση για την αποτροπή κάθε ενθουσιασμού εκ μέρους του λαού μας, της νεολαίας μας. Με τις κοινωνίες της ευτυχίας να καταρρέουν, έχουμε την εντύπωση, κι αν δεν την έχουμε μας την δίνουν οι άλλοι, ότι δεν υπάρχει λύση. Βέβαια, εξακολουθούν να μας εξηγούν ότι υπάρχει ελπίδα, αλλά αυτό το κάνουν μόνο και μόνο για να μη γίνει καμιά λαϊκή εξέγερση. Η πραγματικότητα είναι άλλη. Και όποιοι δεν έχουν σοβαρές γνώσεις σε έναν τομέα είναι καταδικασμένοι να ακούσουν κάποιους ειδικούς που τους καθηλώνουν και τους πείθουν για να μην κάνουν τίποτα. Η πατρίδα μας όμως είναι διαφορετική. Η γη μας, είναι η θάλασσά μας. Πρέπει, λοιπόν, να έχουμε ειδικούς επιστήμονες της θάλασσας. Αυτό μας εξηγεί ακόμα και το Δίκαιο της θάλασσας. Πρέπει οι νέοι μας να μελετήσουν τομείς, όπως η γεωλογία, η χημεία, η φυσική, διότι χωρίς αυτούς θα συνεχίζουν να ακούν άτομα δίχως ορθολογική σκέψη να τους εξηγούν ότι είμαστε μια φτωχή χώρα. Την ώρα που μερικοί προτείνουν φράχτες για να πείσουν τους αγαθούς ότι παράγουν έργο, ενώ απλώς οργανώνονται εκλογικά, ο λαός μας χρειάζεται αληθινές λύσεις. Δεν πρέπει να καθυστερήσουμε πια το θέμα της θέσπισης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Οι αποζημιώσεις του γερμανικού κράτους, λόγω των εγκλημάτων πολέμου του ναζιστικού καθεστώτος, είναι δίκαιες και απαραίτητες και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να υλοποιηθεί η θεραπεία αυτή. Απλώς, δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι το πλαίσιο είναι καθαρά ευρωπαϊκό, πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται για μια αλλαγή κατανομής χρημάτων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ το θέμα της ΑΟΖ, είναι ριζικά διαφορετικό. Το όφελος της ΑΟΖ είναι για την Ελλάδα και έμμεσα για την Ε.Ε. Το σημαντικό, όμως, ότι αποτελεί μια καθαρή εισφορά, όπως το βλέπουμε και με το χειροπιαστό παράδειγμα της Κύπρου χάρη σε επιστήμονες και τεχνικούς σαν τον Σόλωνα Κασσίνη. Σε αυτόν τον τομέα χρειαζόμαστε ειδικούς. Διότι η θέσπιση είναι μόνο η αρχή, οι υπογραφές σε διμερείς σχέσεις είναι η συνέχεια και όχι το τέλος. Η έρευνα σε αυτόν τον τομέα είναι μόνο στην αρχή. Οι δικοί μας έχουν σε αυτό το πλαίσιο ένα αληθινό όραμα. Δεν είναι ανάγκη, λοιπόν, να μιλάμε μόνο για αντίξοες συνθήκες και τεράστιες δυσκολίες, αλλά να αναδείξουμε επί του πρακτέου τις λύσεις που προσφέρουν τα μαθηματικά του Voronoi και η ορθολογική σκέψη περί ΑΟΖ. Έτσι, για τους πολιτικούς η λύση είναι απλή και ονομάζεται ΑΟΖ.

History - of - Religion

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
14 ετών: Ο πατέρας μου? Ασε καλύτερα!
21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα.
30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι´ αυτό?
60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας!

Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμα κι όταν τα χέρια του είναι άδεια.

Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο.
Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: "θα χαλάσετε το γκαζόν!".
Κι εκείνος της απαντούσε: "Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!"
Harmon Killebrew

Υπάρχουν τρία στάδια στη ζωή ενός άνδρα:
Πρώτο στάδιο: Να πιστεύει στον Αη-Βασίλη.
Δεύτερο στάδιο: Να μην πιστεύει στον Αη-Βασίλη.
Τρίτο στάδιο: Να είναι ο ίδιος Αη-Βασίλης.
Ανώνυμος

Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν´ αγαπάει τη μάνα τους
Theodore M. Hesburgh

3 Φεβ 2012 - Οι αιτήσεις προς το ΓΛΚ μέχρι και σήμερα 3 Φεβρουαρίου 2012

     Υπάρχοντες φάκελοι (συμμετοχές) μέχρι και σήμερα 3 Φεβρουαρίου 2012  στο δικηγορικό γραφείο 390. 

     Για τους 352 από αυτούς έχουν ήδη προωθηθεί ατομικές αιτήσεις προς το ΓΛΚ, όπως φαίνεται και στη κατάσταση που ακολουθεί. 

     Η διαδικασία συνεχίζεται.

3 Φεβρουαρίου 2012 - Λίστα Συμμετοχών

Λυγερός Νίκος - Το σύνταγμα των ανθρώπων - Μετάφραση από τα γαλλικά Βίκυ Τσατσαμπά

     Το σύνταγμα των ανθρώπων δεν είναι αποκύημα της φαντασίας, ούτε μια αφηρημένη έννοια. Αντιστοιχεί σε μια αξιολογική πραγματικότητα καθώς δεν διακινδυνεύει να φοβηθεί ερωτήματα αρχών. Η θέση του είναι σαφής και υφίσταται για να υπερασπιστεί τους ανθρώπους και όχι για να αποτελεί δικαιολογία για να υπερασπιστεί τους νόμους. Το ζήτημα της ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας όχι μόνο αναδεικνύει τη δειλία και την ανανδρία ορισμένων, η οποία ήταν εμφανής λόγω της ύπαρξης των κοινωνιών της λήθης, αλλά και την επιθυμία ορισμένων να περιορίσουν σε ένα νομικό πλαίσιο αυτό που η ίδια τοποθετεί πάνω από τους ανθρώπους και τα δικαιώματά τους. Μερικά άτομα ενεργούν σαν να ήταν πάνω από ανθρώπινους νόμους που υποτίθεται ότι πρέπει να τους εκπροσωπούν και να τους προστατεύουν. Έχουμε κατορθώσει να σημειώσουμε με τη βοήθεια των προτάσεων μομφής και των τροπολογιών πόσοι άνθρωποι δεν νοιάζονται για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα όλων των προελεύσεων. Αυτή η στάση δεν είναι μόνο απαράδεκτη σε δημοκρατικό πλαίσιο, αλλά είναι αδιανόητη σε πλαίσιο ανθρώπινο. Χωρίς να κατηγορούμε κάποιον ότι έχει επηρεαστεί ή ακόμα ότι έχει δωροδοκηθεί, θέλουμε να δηλώσουμε με σαφήνεια την αγανάκτησή μας ως συνήγοροι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το νομοσχέδιο για την ποινικοποίηση της άρνησης δεν είναι παράνομο. Πρόκειται μάλλον για μια διαδικασία που υπάρχει σε χώρες όπως η Ελβετία και η Σλοβακία στην Ευρώπη αλλά επίσης η Αργεντινή και η Ουρουγουάη στη Νότια Αμερική. Δεν πρόκειται επομένως για κάτι πρωτότυπο για να μιλήσουμε κυριολεκτικά. Και ιδιαίτερα στην περίπτωση της Ελβετίας, ξέρουμε ότι εμφανίστηκε τη στιγμή της καταδίκης και της αποτελεσματικότητας της τελευταίας, εφόσον η επίσημη άρνηση έχει εξαφανιστεί εντελώς σε αυτήν την χώρα. Επίσης το να θεωρήσουμε αυτόν τον νόμο ως ένα μείζονα κίνδυνο σύγκρουσης ανάμεσα στη Γαλλία και τη Τουρκία, είναι απλά η επανάληψη των επιχειρημάτων του τούρκικου συστήματος που πρέπει να απειλήσει με αυτόν τον τρόπο για να δικαιολογήσει το σύνολο της διπλωματίας της στις εξωτερικές υποθέσεις. Πρόκειται επομένως για ένα τέχνασμα που λειτουργεί υπό το πρόσχημα της συνταγματικότητας υπό την επίδραση του δόγματος και της τουρκικής προπαγάνδας. Αυτά τα λανθασμένα επιχειρήματα δεν παραπλανούν κανένα, όπως φαίνεται από την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Ευρώπης με ψήφισμά του σχετικά με την ανάγκη για την Τουρκία να αναγνωρίσει την πολλαπλή γενοκτονία εις βάρος των Αρμενίων, των Ασσυρο-Χαλδαίων και των Ποντίων. Βλέπουμε ότι ανατρέπεται το κλίμα σε αυτό τον τομέα, καθώς όλο και περισσότερες χώρες θεωρούν ανεπίτρεπτο από την πλευρά της Τουρκίας να μην αναγνωρίζει αυτά τα γεγονότα του παρελθόντος. Πιο συγκεκριμένα, πρέπει η χώρα αυτή να υπαναχωρήσει και να αποδεχθεί τα ιστορικά γεγονότα. Διαφορετικά κινδυνεύει να κατηγορηθεί για ενεργή άρνηση του Ολοκαυτώματος. Στην πραγματικότητα, κανείς δεν κατηγορεί την σύγχρονη Τουρκία ότι διαπράττει γενοκτονία. Παρόλα αυτά εάν η Τουρκία συνεχίσει σήμερα να επηρεάζει τους Γερουσιαστές και τα μέλη του Κοινοβουλίου άλλων χωρών για να προωθεί έμμεσα την άρνηση, τότε κινδυνεύει ανοιχτά να κατηγορηθεί ότι διαπράττει γενοκτονία της μνήμης. Όσον αφορά στους υποστηρικτές της σε όλες τις πλευρές, κινδυνεύουν όχι μόνο να θεωρηθούν ως δήμιοι της μνήμης, αλλά τουλάχιστον ως συνεργάτες ενός εγκλήματος ενάντια στη μνήμη της Ανθρωπότητας.

Το μονοπάτι της Ελβετίας
Πάνω από τα βουνά
θαυμάσαμε το χιόνι
χωρίς να ξεχνάμε δικούς μας
επειδή το μονοπάτι της Ελβετίας
ήταν πάντα στο μυαλό μας.
Επειδή η θρυλική ουδετερότητα
όσον αφορά την άρνηση της γενοκτονίας
δεν είχε διστάσει να λάβει θέση
έναντι τη γενοκτονία της μνήμης
χωρίς να περιμένει ένα παράδειγμα.
Έτσι όταν φθάσαμε
σε αυτήν την γη του χιονιού
δεν παραλείψαμε
να ευχαριστήσουμε αυτούς ανθρώπους
τους ικανούς να αντιμετωπίσουν τη βαρβαρότητα.

Τίποτε δεν παίχτηκε ακόμη
Όσο ο νόμος δεν έχει ψηφιστεί
στην Εθνοσυνέλευση,
τίποτε δεν παίχτηκε ακόμη
διότι ο μηχανισμός της προπαγάνδας
δεν θα το δεχτεί
είν’ ένα ζήτημα αρχής,
χρηματοδοτείται από το κράτος
για να εξασφαλίζει αποτελέσματα
και φοβάται το γαλλικό δίκαιο
διότι ξέρει πως θα εφαρμοστεί
και πως θα δώσει το παράδειγμα
δημιουργώντας ένα ντόμινο,
έτσι οι υποστηρικτές, οι δίκαιοι,
δεν πρέπει να εφησυχάσουν
διαφορετικά το ελάχιστο λάθος
θα είναι μια νίκη της βαρβαρότητας.

Το χρήμα και η αξία
Όταν ένα κράτος
δεν στηρίζεται πια στην αξία του
αλλά στο χρήμα
που πρέπει να ξοδέψει
για να δωροδοκήσει τους άλλους
τότε ξέρεις ότι είναι έτοιμο
για όλες τις δολοπλοκίες
και ότι για αυτό
όλα τα χτυπήματα είναι επιτρεπτά
ώστε να πετύχει το στόχο του
έτσι μην χαλαρώνεις
ο αγώνας συνεχίζεται
επειδή η αναγνώριση
δεν είναι παρά η αρχή
χωρίς διαδικασία διόρθωσης
τα θύματα και οι επιζώντες
δεν θα έχουν δικαίωμα στη δικαιοσύνη.

Τζάκ Νόρρις - Jack Norris - Ανέκδοτα

Λυγερός Νίκος - Η απόφαση της Γερουσίας - Γαλλία

     Η απόφαση της Γερουσίας δεν ήτανε μία ανώδυνη απόφαση. Αποτελεί τη νίκη τής δικαιοσύνης έναντι μιας άρνησης, την οποία δεν δίστασε ν’ αποκαλύψει μέσα στους κόλπους της ίδιας μας της χώρας, καθώς δεν ήτανε δυνατό να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής τού νόμου. Η αυτοαναφορική τούτη εντυπωσιακή έκθεση επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της παρουσίας τού νόμου αυτού στον ποινικό κώδικα της Γαλλίας. Αυτός ο νόμος είναι προ-δικαιωμένος από τα όσα έχουν διαπραχθεί παρά την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Δικαστικά αποτελεί μία πράξη ολοκλήρωσης και στρατηγικά, για τα θύματα, τους επιζώντες και τους δίκαιους, επιτρέπει την ενοποίηση με ισοτιμία των αναγνωρισμένων από τη Γαλλία γενοκτονιών. Τούτο είναι ακόμη πιο σημαντικό από την έκθεση της Νομικής Επιτροπής, όταν επί πλέον παρατηρούμε την επιφυλακτικότητα ορισμένων γερουσιαστών. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά έξοχο, διότι συνειδητοποιούμε πως πρόκειται για μία νίκη του ανθρώπινου δικαιώματος επί της πομπώδους δικαιοσύνης, που αρκείται στο φαίνεσθαι για να δικαιολογεί την ύπαρξή της, με κίνδυνο να εμπαίζει τη μνήμη των λαών. Κι έπειτα μπορέσαμε να διαπιστώσουμε, κατά τη δημόσια συζήτηση, πως ορισμένοι στερούμενοι νομικών επιχειρημάτων δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν επιχειρήματα γεωστρατηγικής, για να τους διαταράξουν και να τους περιορίσουν σε μία αντιπαράθεση ισχύος. Πόσες φορές έχουμε ακούσει την ακόλουθη έκφραση ότι η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα. Ενώ οι στρατηγιστές, εν αντιθέσει με ορισμένους πολιτικούς άνδρες, ξέρουν καλά πως η Τουρκία δεν είναι παρά μόνο μία ακόμη χώρα, η οποία φέρεται ως μεγάλη δίχως να μπορεί να το δικαιολογήσει και ακόμη λιγότερο να το αποδείξει. Παρ’ όλ’ αυτά, εδώ, δεν είν’ αυτός ο σκοπός μας. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε, είναι η αντίθεση μεταξύ μεγάλης χώρας και μικρής χώρας. Καθότι προκαλεί έκπληξη να λαμβάνουμε υπ’ όψιν τα επιχειρήματα αυτού του είδους μέσα σε ένα πλαίσιο νομικό. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν αυτά τα επιχειρήματα στο πεδίο της δικαιοσύνης, δεν συνειδητοποιούν πως πρόκειται για μια ρατσιστική οπτική, που οδηγεί σε σύγκριση τον μεγάλο Τούρκο με τον μικρό Αρμένιο. Η δικαιοσύνη σε αυτό το περιβάλλον, δεν εξετάζει παρά μόνο ένα μέγεθος, εκείνο του εγκλήματος κατά της Ανθρωπότητας που εμείς ονομάζουμε γενοκτονία, κατά τ’ άλλα, δεν νοιάζεται. Το σημαντικό είναι το ανθρώπινο επίπεδο. Είναι απλούστατα απαράδεκτο να επιτρέπεται η άρνηση ή ακόμη η ελαχιστοποίηση μιας γενοκτονίας, ανεξάρτητα από το θύμα ή τον δήμιο. Πρόκειται για μια διαδικασία γενική.
      Εν τέλει, αν μπαίνουμε στην κοινοτική συζήτηση, είναι απλώς για να μην αποκαλύψουμε την πολιτική συζήτηση. Στο πλαίσιο νόμου αυτού του τύπου, δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικό χάσμα. Εν τούτοις, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει αυτό το χάσμα. Δεν πρέπει, ωστόσο, να πέφτουμε στην παγίδα να θέλουμε να το αποκρύψουμε προβάλλοντας μία κοινοτική αντιπαλότητα. Πρώτ’ απ’ όλα για τον απλούστατο λόγο πως η συζήτηση δεν αφορά αποκλειστικά τη γενοκτονία των Αρμενίων, μα το σύνολο των γενοκτονιών που έχουν αναγνωριστεί από τη Γαλλία. Από την άλλη πλευρά, όπως θα έλεγε ο Albert Camus, η έννοια της δικαιοσύνης δεν ανήκει σε καμία χώρα ειδικά. Στο πλαίσιο του νόμου που δεν είναι φυλετικός, το σημαντικό είναι να προστατεύει το θύμα από το έγκλημα ειρήνης, που δεν διστάζει να το κακοποιεί και να το διώκει, εξ αιτίας της απουσίας ενός νόμου που ποινικοποιεί την άρνηση. Οι λαοί δεν θα είναι πιο δίκαιοι τούτοι από τους άλλους. Είναι τα πολιτικά συστήματα περισσότερο ή λιγότερο ένοχα, επειδή εκείνα εφαρμόζουν με τρόπο συστηματικό μεθόδους εξόντωσης και διαγραφής. Ο νόμος αυτός είναι σύμφωνος με την έννοια της καταδίκης του βάρβαρου συστήματος αυτού του είδους. Ιδού το πνεύμα του νόμου.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ