Η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας των Η.Π.Α «4 Ιουλίου 1776»

«Ὁποτεδήποτε ἡ μορφή τῆς διακυβερνήσεως καθίσταται ἐπιζήμιος, εἶναι δικαίωμα τοῦ λαοῦ νά τήν μεταβάλλη, ἤ νά τήν καταργῆ καί νά ἐγκαθιστᾶ νέα μορφή διακυβερνήσεως».

Από την Διακήρυξη της  Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

 .

Την 4η Ιουλίου 1776, εκπρόσωποι από τις 13 Πολιτείες της Αμερικής, συνήλθαν στο «Δεύτερο Ηπειρωτικό Κογκρέσο» στη Φιλαδέλφεια και διεκήρυξαν την ανεξαρτησία των. Μ’ αυτό τον τρόπο από αποικίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, μετετράπησαν σε κυρίαρχο κράτος. Χρειάστηκαν 7 χρόνια σκληρών πολεμικών συγκρούσεων και η παροχή βοήθειας στους επαναστάτες  από την Γαλλία και την Ισπανία μέχρι να αναγνωρισθεί επίσημα η ελευθερία τους.

Η Διακήρυξη

Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας, συντάχθηκε από τον Τόμας Τζέφερσον (3ο Πρόεδρο των ΗΠΑ), με μικρή βοήθεια από των Τζον Άνταμς και τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ. Το κείμενο αποτελεί μια διακήρυξη των ανθρωπίνων

Θεμιστοκλής Σοφούλης (Βαθύ Σάμου 1860- Αθήνα 24 Ιουν. 1949)

«Τά μίση, αἵ  ἀσχημίαι, ἡ ἐμπάθεια ἔχουν ἀποκορυφώσει τόν διχασμό τού ἔθνους καί ἔχουν δημιουργήσει τόν κίνδυνο νά συρθεῖ τό ἔθνος στήν καταστροφή καί τήν τέλεια ἀποσύνθεσή του». 

Θ. Σοφούλης 25 Απριλίου 1936

Την 4:20 μμ, της 24 Ιουνίου του 1949, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Θεμιστοκλής Σοφούλης, ξεψύχησε στο  γραφείο του, σε ηλικία 89 χρονών. Ο θάνατος του οφειλόταν σε πνευμονικό οίδημα, από το οποίο είχε προσβληθεί και τον Οκτώβριο του 1948. Ο αειθαλής πολιτικός ηγείτο μιας εθνικής κυβερνήσεως όλων των κομμάτων πλην των αριστερών. Στην πρωθυπουργία τον διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Διομήδης, με αντιπροέδρους τον αρχηγό του Λαϊκού κόμματος Κωνσταντίνο Τσαλδάρη και τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Σοφοκλή Βενιζέλο.

Από την Αρχαιολογία στη Πολιτική

Ο Σοφούλης αποφοίτησε από την φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην συνέχεια σπούδασε αρχαιολογία στα πανεπιστήμια του Μονάχου, Βερολίνου και Βύρτσμπουργκ. Η ακαδημαϊκή του καριέρα τερματίσθηκε το 1899, μετά την

Η μάχη Κιλκίς –Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913)

«Διατάσσω, ὅπως ἅπαντες οἵ Ἀξιωματικοί, ἐντός τῆς αὔριο ἀφαιρέσωσι τά γαλόνια ἐκ τῶν πηλικίων των».

Μπάλτσα 21-6-1913, ὥρα ἑνάτη νυκτός. Κωνσταντῖνος.

(Τα κόκκινα διακριτικά του βαθμού στα πηλίκια των Αξιωματικών, προσέλκυαν τα πυρά του εχθρού)

Η μάχη του Κιλκίς - Λαχανά ήταν η πρώτη μάχη  του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου (16 Ιουν-18 Ιουλ 1913). Οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, Ελλάς, Μαυροβούνιο, Σερβία και Βουλγαρία δεν δεσμευόντουσαν με καμία συμφωνία, όσο αφορά την διανομή των εδαφών της ηττημένης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Βουλγαρία διαθέτουσα τον ισχυρότερο στρατό, αφού απέτυχε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη, έγειρε διεκδικήσεις  εις βάρος της  Σερβίας για το Μοναστήριο και εις βάρος της  Ελλάδος  για την Θεσσαλονίκη. Ειδικά για την Θεσσαλονίκη  δια διαφόρων μεθόδων κατόρθωσε να εγκαταστήσει 12 Τάγματα Πεζικού  εντός της πόλεως.  Για την αντιμετώπιση της Βουλγαρικής επιθετικότητας  η Ελλάδα και η Σερβία την 1η Μαΐου του 1913 υπέγραψαν  συνθήκη αμυντικής συμφωνίας, την οποία

Μέγας Αλέξανδρος (Πέλλα 356π.Χ-Βαβυλώνα 323π.Χ)

«Δέν ὐπάρχει τίποτα ἀδύνατο γι’ αὐτόν πού θά προσπαθήσει»

Μέγας Αλέξανδρος

Το απόγευμα της 13ης Ιουνίου του 323 π.Χ, στην Βαβυλώνα, στο παλάτι του Ναβουχοδονόσωρα, ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν 32 χρονών και 11 μηνών. Επί δέκα ημέρες υπέφερε από υψηλό πυρετό. Ο θάνατος του πιθανόν να οφειλόταν  σε πυρετικό νόσημα (ενδεχομένως τύφος), χωρίς να μπορεί αποκλεισθεί η δηλητηρίαση, ή κάποιο άλλο αίτιο. Η αθανασία έχει ανάγκη από ένα πρόωρο τέλος.

Η εξόρμηση

Στέφθηκε Βασιλιάς της Μακεδονίας σε ηλικία 20 χρονών, μετά την δολοφονία του πατέρα του Φιλίππου του Β΄. Στα 13 χρόνια της βασιλείας του άλλαξε τον ρου της ιστορίας. Η αυτοκρατορία που δημιούργησε εκτινόταν από την Αδριατική έως τον Ινδό ποταμό και από τον Δούναβη έως την Αίγυπτο. Ο Αλέξανδρος σκεφτόταν σαν βασιλιάς, ενεργούσε σαν στρατηγός και πολεμούσε σαν στρατιώτης. Ήταν ατρόμητος, λιτοδίαιτος, ανιδιοτελής και γενναιόδωρος προς τους φίλους του. Όταν πέρασε τον Ελλήσποντο είχε  ένα στράτευμα 50.000 ανδρών, 60 τάλαντα για την εκστρατεία  και ένα  δημόσιο χρέος 1.200 τάλαντων. Είχε όμως όραμα και αδάμαστη θέληση. Ο  στρατός  του ήταν μακρά ο καλύτερος της εποχής του. Ο Αλέξανδρος υπήρξε το είδος του στρατιωτικού ηγήτορα, που πολεμούσε, ενώ συγχρόνως διηύθυνε την μάχη. Διέθετε  μεγαλοφυή στρατηγική σκέψη και  διοικούσε πάντα δια του παραδείγματος. Τα επιτεύγματα του

Ντροπή και Αίσχος Έλληνες!!!

     Μια φωτογραφία χίλια λόγια... Αριστερά το σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη... Δεξιά το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά... ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!!! 

     Μανώλης Λιοντάκης

Κι από την ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ

Πώς σώθηκε η Λάρισα από τον Ιούλιο Καίσαρα το 48 π.Χ.! «Βρήκαμε στο θέατρο όλη την –άγνωστη- ρωμαϊκή ιστορία της Λάρισας, λένε οι αρχαιολόγοι»

Ιούλιος Καίσαρ, Πομπήιος. Η Λάρισα που κινδύνεψε να καεί από τον Καίσαρα το 48 π.Χ. μετά τη μάχη της Φαρσάλου και ο σωτήρας της, ο Ρωμαίος Βάλβος! Το άγαλμά του δέσποζε, στο κέντρο του κοίλου του αρχαίου θεάτρου... Η άγνωστη ρωμαϊκή ιστορία της πόλης, στο φως. Το μνημείο ανοιχτό βιβλίο ιστορίας...

Το Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, «έπαιξε» έντονα, προεκλογικά, όντας στο επίκεντρο των εξαγγελιών των δημοτικών παρατάξεων. Συγχρόνως, όμως γίνονται και έργα στο θέατρο, που δεν φαίνονται σε αυτή τη φάση. Φαίνονται μόνο οι εργαζόμενοι «με τα νυστέρια», όπως από άγνοια, μερικές φορές, αναφέρονται κάποιοι. Το θέατρο, μέσα από τους επιστήμονες και όλο το προσωπικό, που εργάζεται για αυτό, από χρόνια, προσφέρει σήμερα στην πόλη, την άγνωστη ιστορία της, επί ρωμαιοκρατίας. Τους τελευταίους αιώνες πριν και τους πρώτους αιώνες μετά Χριστό! Με τη βασική διαπίστωση, ότι η Λάρισα ως ηγέτιδα της Θεσσαλίας και ευρύτερα της κεντρικής Ελλάδας, ήταν αυτόνομο κράτος. Βασική αιτία, το θεσσαλικό σιτάρι και οι ανάγκες των

Η απόβαση της Νορμανδίας του Ιωάννη Κρασσά

«Δεν υπάρχει δόξα στον πόλεμο που να αξίζει το αίμα που κοστίζει»

Στρατηγός Ντουάιτ Αϊζενχάουερ

     Την 06:30 της 6ης Ιουνίου του 1944, πέντε  Μεραρχίες Πεζικού (2 Αγγλικές, 2 Αμερικανικές,1 Καναδική), αποβιβάσθηκαν σε προκαθορισμένες παραλίες στην χερσόνησο Κοταντέν, στις ακτές της Νορμανδίας της  Βόρειας Γαλλίας. Τις πρώτες πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας 3 Μεραρχίες Αλεξιπτωτιστών (2 ΗΠΑ, 1 Μ. Βρετανία) ρίφθηκαν  στα μετόπισθεν των Γερμανικών δυνάμεων, προκειμένου να εμποδίσουν την αποστολή ενισχύσεων προς τις ακτές. Επί τρεις μήνες πριν την ημέρα της αποβάσεως, 2.000 βομβαρδιστικά κατέστρεφαν το συγκοινωνιακό δίκτυο (κυρίως το σιδηροδρομικό), τις αποθήκες

Η Πόλις Εάλω του Ιωάννη Κρασσά

«Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη.

Εχάσανε το σπίτι τους, την Πόλιν την Αγία»

     Υπάρχουν γεγονότα  στις ιστορίες όλων των λαών που σημαδεύουν την πορεία τους μέσα στον χρόνο. Η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, αποτελεί ίσως το σημαντικότερο σταθμό της ιστορίας του γένους μας. Στη συνείδηση των Ελλήνων, εντός και εκτός των ορίων της αυτοκρατορίας, «η Βασιλεύουσα» αποτέλεσε, όχι μόνο το διοικητικό αλλά και το πνευματικό του κέντρο.  Το 1453 σήμανε το τέλος του βυζαντινού ελληνισμού και την γέννηση του νεώτερου. Ο ελληνισμός θα αναπτυχθεί στη συνέχεια με βάση τα πνευματικά εφόδια που κληρονόμησε από αυτή την περίοδο.

     Ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής ενήργησε με σκοπό να εξαφανίσει, οτιδήποτε συνέδεε την Κωνσταντινούπολη με την χιλιόχρονη και πλέον, χριστιανική ιστορική της παράδοση. Ο στυγνός τρόπος με τον οποίο κατέσφαξε τους κατοίκους και κατέστρεψε την πόλη, μας δημιούργησαν  μια τραυματική εμπειρία η οποία μετατράπηκε σε εθνικό απωθημένο. Στους τέσσερις αιώνες της πιο βάρβαρης

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου {Ομιλία Αντγου Νίκου Ταμουρίδη στη Ν. Σάντα}

"Εάν τα παρεληλυθότα μνημονεύεις, άμεινον περί των μελλόντων βουλεύσει", 
μας υπενθυμίζει ο αρχαίος ρήτορας Ισοκράτης, δηλαδή 

''Αν θυμάσαι τα περασμένα, ξέρεις να αντιμετωπίζεις καλύτερα το μέλλον''.

Αποτελεί εθνικό μας χρέος λοιπόν σήμερα, να θυμηθούμε και να θυμίσουμε στον κόσμο την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, την τραγωδία δηλαδή του αφανισμού των εκατοντάδων χιλιάδων προγόνων μας από τους Τούρκους τον περασμένο αιώνα.

Τί εννοούμε όμως με τον όρο γενοκτονία; Σύμφωνα με τον νομικό ορισμό που αναγράφεται στο άρθρο 2 της σχετικής συνθήκης των Ηνωμένων Εθνών από το έτος 1948, γενοκτονία σημαίνει μεθοδική εξολόθρευση, ολική ή μερική, μιας εθνικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας, σκοτώνοντας ή προκαλώντας σοβαρή φυσική ή πνευματική βλάβη ή προκαλώντας συνθήκες για την φυσική εξόντωση μελών της ομάδας αυτής. Πρόκειται για ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση με πολεμικές συγκρούσεις.

Είναι γεγονός ότι όσα έγιναν στον Πόντο την εποχή εκείνη, ήταν αποτέλεσμα της απόφασης των Τούρκων σωβινιστών για επίλυση του εθνικού προβλήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τη φυσική εξαφάνιση των γηγενών εθνοτήτων, δηλαδή με τις γενοκτονίες των χριστιανικών λαών, Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, καθώς και με τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών εθνοτήτων. Ήδη, η προσπάθεια αφανισμού των χριστιανών της περιοχής του Πόντου είχε αρχίσει από το 1911, με απόφαση που πήραν οι Νεότουρκοι σε συνέδριό τους στη Θεσσαλονίκη. Απόφαση για εξόντωση, η οποία και δυναμώθηκε το 1914 με τον οικονομικό πόλεμο και την καταλήστευση των ελληνικών περιουσιών, με τις επιθέσεις και λεηλασίες από οργανωμένες συμμορίες, τις εξορίες, τις ομαδικές εκτοπίσεις και τα τάγματα εργασίας σε απόμακρες περιοχές της Ανατολίας, όπου ελάχιστοι επέζησαν. Ήταν τότε που το οικουμενικό πατριαρχείο, σε ένδειξη πένθους, έκλεισε στις 15 Μαΐου 1914 όλες τις εκκλησίες και τα σχολεία και κατήγγειλε τους διωγμούς στις μεγάλες χώρες της εποχής. Δεν κατάφερε,

Η Μάχη της Κρήτης

«Η λεβεντιά είναι μια πληγή, που πάντα αίμα τρέχει»

Την 07:30 της 20ης Μαΐου του 1941, 500 αεροπλάνα Junger 52, άδειασαν 2300 άνδρες της 7ης Μεραρχίας Αλεξιπτωτιστών, στις περιοχές του Μάλεμε, της Σούδας, του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου. Αποστολής του ήταν η κατάληψη των αεροδρομίων και των λιμένων που υπήρχαν στις περιοχές αυτές. Τις προηγούμενες ημέρες είχε προηγηθεί σφοδρός βομβαρδισμός από αέρος.

Το Σχέδιο

Ο  Γερμανός Διοικητής της επιχειρήσεως, Αντιπτέραρχος Student είχε υπό τις διαταγές του 22750 άνδρες και 1370 αεροσκάφη. Σύμφωνα με το σχέδιο «ΕΡΜΗΣ», θα εφορμούσαν κατά της Κρήτης σε πρώτο χρόνο 10000 αλεξιπτωτιστές και άλλοι 750 με ανεμοπλάνα. Οι υπόλοιποι θα μεταφερνόντουσαν σε δεύτερο χρόνο, με αεροπλάνα και με  πλοία. Ο Νεοζηλανδός Υποστράτηγος Freyberg, υπεύθυνος για την άμυνα της νήσου είχε στην διάθεση του 43000 μαχητές, 11451 Έλληνες και 32000 Βρετανούς, Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς. Τα συμμαχικά στρατεύματα στερούντο αεροπορίας, βαρέως οπλισμού και πυρομαχικών. Στους υπερασπιστές της νήσου πρέπει να προστεθούν 300 πρωτοετείς Ευέλπιδες, 1200 χωροφύλακες και 3000 εθελοντές Κρητικοί. Ο Freyberg εστίασε την προσοχή του, κατά πρώτον στην άμυνα των λιμένων και μετά των αεροδρομίων.

Οι ενέργειες που έκριναν την μάχη

Την ώρα που έδυε ο ήλιος την 20 Μαΐου 1941, οι Γερμανοί είχαν κάθε λόγο να αισθάνονται ηττημένοι. Οι απώλειες τους ήταν τρομακτικές.1900 είχαν τεθεί εκτός μάχης χωρίς να έχουν επιτύχει κανένα αντικειμενικό σκοπό. Το σύνολο σχεδόν των διοικητών των ταγμάτων και των λόχων είχαν φονευθεί ή τραυματιστεί. Η γερμανική διοίκηση  μελετούσε την ματαίωση της επιχειρήσεως. Μόνο ο Student πίστευε στην συνέχιση της. Την νύκτα της 20 προς 21 Μαΐου, το Νεοζηλανδικό τάγμα που αμυνόταν του αεροδρομίου του Μάλεμε, υποχώρησε προς τα ανατολικά. Από την κίνηση αυτή γεννήθηκε ένας θρύλος ο οποίος  ενισχύθηκε από την

Ο Ελληνικός Στρατός στην Σμύρνη (15 Μαΐου 1919)

«Η πόλις καταστρέφεται από τους μεγάλους άντρες»

Σόλων 630-560 π.Χ, Αθηναίος νομοθέτης και Φιλόσοφος

Η Αποβίβαση         

Την 0800 της 15 Μαΐου 1919, το 38ον Σύνταγμα Ευζώνων της Ιης Μεραρχίας Πεζικού, αποβιβάσθηκε στην προκυμαία της Σμύρνης. Ο χώρος ήταν κατάμεστος από Έλληνες κατοίκους, οι οποίοι παραληρούσαν από ενθουσιασμό, σείοντας ελληνικές σημαίες (από τους 370.000 κατοίκους της πόλεως, οι 160.000 ήσαν έλληνες). Η Τουρκία παραδόθηκε στις Δυνάμεις της Αντάντ (Εγκάρδια Συνεννόηση), την 30η Οκτωβρίου 1918, μετά την υπογραφή της  συνθήκης ανακωχής του Μούδρου. Μετά την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας, την 11 Νοεμβρίου 1918, συνέρευσαν στο Παρίσι, οι αντιπροσωπείες των 32 χωρών που συμμετείχαν στον πόλεμο για την υπογραφή των συνθηκών ειρήνης. Οι νικήτριες χώρες προσδοκούσαν σε όσο το δυνατόν  περισσότερα οφέλη. Επικεφαλής της Ελληνικής αντιπροσωπείας ήταν ο

Η Ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών

«Η επιστήμη είναι η οργανωμένη γνώση. 
Η σοφία είναι η οργανωμένη ζωή.»

Εμμανουέλ Κάντ, Γερμανός Φιλόσοφος

Η  Ίδρυση

Το πανεπιστήμιο Αθηνών ιδρύθηκε με δύο βασιλικά διατάγματα τα οποία έφεραν ημερομηνία 26 Απριλίου και 4 Μαΐου 1837, επί βασιλείας Όθωνος. Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου ήταν ο Ιγνάντιος Φον Ρούντχαρτ, διδάκτορας νομικής του πανεπιστημίου του Μονάχου και  πρώην βουλευτής της βουλής Βαυαρίας. Υπουργός Εκκλησιαστικών και Παιδείας ήταν ο Αναστάσιος Πολυζωίδης, πολιτικός, δημοσιογράφος, συγγραφέας και δικαστικός. Το θέμα της ίδρυσης πανεπιστημίου, έθεσε πρώτος ο Λουδοβίκος Φον Μάουερ, μέλος της τριμελούς αντιβασιλείας μέχρι την ενηλικίωση του Όθωνος,  καθηγητής του

Η κατάληψη των Αθηνών από τους Γερμανούς

«Εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι… 

Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών. 

Έλληνες! Ψηλά τις καρδιές!»

Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος, εκφωνητής του ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών.

Η έπαρση της σβάστικας

Την 08:45 το πρωί της 27 Απριλίου του 1941, την Κυριακή του Θωμά, δύο γερμανοί αξιωματικοί  της 6ης Ορεινής Μεραρχίας, ύψωσαν την γερμανική σημαία στον ιερό βράχο της Ακροπόλεως. Στην πόλη η κίνηση ήταν ελάχιστη και επικρατούσε μια παράξενη σιωπή. Η μακρά νύχτα της κατοχής άρχιζε. Διήρκησε 1.625 ημέρες, στο διάστημα των οποίων οι Έλληνες υπέμειναν το απάνθρωπο πρόσωπο της νέας εποχής που επαγγέλλονταν  ο Χίτλερ. Το επεισόδιο του Δεκανέα Κουκκίδη Κωνσταντίνου, ο οποίος τυλίχθηκε την ελληνική σημαία και κρημνίσθηκε από τα τείχη της Ακροπόλεως αποτελεί αντικείμενο έρευνας, όσον αφορά την αυθεντικότητα του. Λίγο μετά οι Γερμανοί ύψωσαν και την Ελληνική σημαία σαν μια χειρονομία καλής θελήσεως εκ μέρους τους.

Η παράδοση της πόλεως

Την 10:15 στο καφενείο «ΛΟΥΞ» στην γωνία των οδών Φειδιππίδου και Κηφισίας, υπογράφηκε το πρωτόκολλο

Δωρεάν τα «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης (1941-1944)» από το greg61.gr

Το blog http://greg61.gr μας έστειλε το παρακάτω ηλεκτρονικό μήνυμα: 

Καλησπέρα Απόστολε, Χριστός Ανέστη, Χρόνια Πολλά! Δημοσιεύσαμε δωρεάν σήμερα, με τη σύμφωνη γνώμη του Υποστρατήγου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΚΟΡΕΖΗ, το οκτάτομο έργο της ΔΙΣ/ΓΕΣ με τίτλο -----> «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης (1941-1944)», το οποίο κατέχουμε σε αρχεία Word και pdf που τα βρήκαμε προ διετίας περίπου, ελεύθερα στο ίντερνετ, σε μορφή .zip. 

Ο Υποστράτηγος ε.α. Γεώργιος Γκορέζης είναι ο δημιουργός, ο Επιμελητής Ύλης κι ο επικεφαλής της Ομάδας σύνταξης του έργου αυτού της ΔΙΣ.  

Παρακαλώ για δημοσίευση - κοινοποίηση.

Με εκτίμηση, Γρηγόρης Νάκος (Greg61)

Συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός (Χρισσό Φωκίδας 1893- Κλήμα Φωκίδας 1944)

«Το άρχειν ήδιστον». Αριστοτέλης

Η  Εκτέλεση

Την 17 Απριλίου του 1944, στην περιοχή Κλήμα Φωκίδος, ο Συνταγματάρχης Δημήτριος Ψαρρός, Διοικητής του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων Ανταρτών, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ, από τον Ταγματάρχη Μηχανικού Ευθύμιο Ζούλα, Διοικητή του 36ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ. Είχε προηγηθεί μάχη, μεταξύ της V Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ και του 5/42.  Ο Ψαρρός συνελήφθη αιχμάλωτος από το V ανεξάρτητο Τάγμα του ΕΛΑΣ. Ο καπετάνιος του Τάγματος Νικηφόρος (Μήτσος Δημητρίου), φοβούμενος για την ασφάλεια του, διέταξε να τον μεταφέρουν στο Σταθμό Διοικήσεως της Ταξιαρχίας. Η διαταγή στον επικεφαλής ήταν σαφής: «Μακριά από τον Άρη και τους μαυροσκούφηδες». Κατά τη μεταφορά του στο αρχηγείο του ΕΛΑΣ, απέφυγε τον Βελουχιώτη, για κακή του τύχη όμως συναντήθηκε με τον Ζούλα. Οι λοιποί

Η Γερμανική Επίθεση κατά της Ελλάδος του Ιωάννη Κρασσά

«Η Ελλάς δεν πολεμά δια την Νίκην. Πολεμά δια την Δόξαν και διά την Τιμήν της»

Την 0400 της 6ης Απριλίου 1941, ο Γερμανός πρεσβευτής στην Ελλάδα Έρμπαχ, επέδωσε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή, έναν άνθρωπο με άξιο θαυμασμού ήθος, νότα για την επίθεση που εξαπολύθηκε την 05:30. Την ίδια μέρα τα γερμανικά στρατεύματα επιτίθεντο και κατά της Γιουγκοσλαβίας. Για το Χίτλερ μόνο οι Έλληνες κρίθηκαν άξιοι επιδόσεως εγγράφου κηρύξεως πολέμου.

Η Επίθεση

Οι Γερμανοί επετέθησαν, καθ’ όλο το μήκος της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου, με 72 τάγματα πεζικού και 1.900 άρματα μάχης, υποστηριζόμενα από 1.086 πυροβόλα και 1.000 αεροσκάφη. Η ελληνική άμυνα στηρίχτηκε σε μία γραμμή 21 οχυρών, κατασκευασμένων από το όρος Μπέλες έως το ποταμό Νέστο, γνωστή σαν «Γραμμή Μεταξά». Τα οχυρά υπεράσπιζαν 10.000 Αξιωματικοί και οπλίτες. Οι ελληνικές δυνάμεις ανήρχοντο σε 31

Η διακήρυξη της Εξόδου από τον Νικόλαο Κασομούλη

Γράφει ο Δρ Ιωάννης Παρίσης

Τη διακήρυξη της Εξόδου ου Μεσολογγίου συνέταξε στις 6 Απριλίου του 1826, ο Νικόλαος Κασομούλης, 29χρονος τότε, καθ’ υπαγόρευση του Επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ. Ο Κασομούλης μας δίνει εξαιρετική περιγραφή των γεγονότων στο Μεσολόγγι στο ανεκτίμητο ιστορικό έργο του: ΕΝΘΥΜΗΜΑΤΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, 1821-1833», ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΣΟΜΟΥΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΙΕΝΑ ΜΑΚΕΔΟΝΟΣ, που εκδόθηκε με επιμέλεια του Γιάννη Βλαχογιάννη.

Ο Ν. Κασομούλης, καταγόμενος από την Δυτική Μακεδονία, υπήρξε ένας από τους κύριους οργανωτές της επανάστασης του Ολύμπου και μετά την αποτυχία της, κατέφυγε στη νότια Ελλάδα κοντά στον καπετάνιο Στορνάρη, τον οποίο και ακολούθησε σε όλες τις μάχες. Οι σκηνές που περιγράφει από την πολιορκία του Μεσολογγίου, όπου πολέμησε και ο ίδιος, χάνοντας μάλιστα και τον αδελφό του Δημήτριο, είναι τόσο παραστατικές που αφήνουν άφωνο τον αναγνώστη και του δημιουργούν ρίγη εθνικής συγκίνησης. Ο Γιάννης

«Η Έξοδος του Μεσολογγίου» του Ιωάννη Κρασσά

«Όποιος πεθάνει σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει»

Από το ποίημα Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Δ. Σολωμός

     Την νύκτα της 10ης προς 11ης Απριλίου του 1826, οι υπερασπιστές της πόλεως του Μεσολογγίου, μετά από δωδεκάμηνη πολιορκία, απεφάσισαν να διασπάσουν με έφοδο τις γραμμές του εχθρού, παρά να παραδοθούν. Η πρόθεση των πολιορκούμενων είχε γίνει γνωστή, στους επικεφαλής των Τουρκικών και Αιγυπτιακών στρατευμάτων. Ο Ιμπραήμ και ο Κιουταχής πασάς έλαβαν όλα τα μέτρα για την ματαίωση του σχεδίου των Ελλήνων. Ο αριθμός των ελλήνων μαχητών που συμμετείχαν στην έξοδο, στην πλειονότητα τους άνδρες, υπολογίζονται στους 3000. Χωρίστηκαν σε  τρία σώματα με αρχηγούς τους, Μακρή, Νότη Μπότσαρη και Αθανάσιο Ραζηκότσικα. Οι υπόλοιποι κάτοικοι, 6.000 με 8.000, παρέμειναν στην πόλη αποφασισμένοι να πεθάνουν μαχόμενοι παρά να παραδοθούν.

Η Ηρωική Έξοδος

     Όταν το φεγγάρι έλαμψε στον ουρανό της βασανισμένης πόλεως του Μεσολογγίου, οι Έλληνες με τα σπαθιά στα χέρια όρμησαν εναντίον των εχθρικών θέσεων. Δεν υπήρξε στρατιωτικό τμήμα, όρυγμα, πυροβόλο, ή άλλου είδους εμπόδιο το οποίο κατάφερε να ανακόψει την ορμή αυτής της τρομερής δυνάμεως κρούσεως.  Μέσα σε ελάχιστα λεπτά πέρασαν τις  πασσαλόπηκτες τάφρους, έσπασαν τις γραμμές του πεζικού, σιώπησαν τα πυροβόλα και σκότωσαν όσους βρέθηκαν στο δρόμο τους. Ο εχθρός παράλυσε μπροστά σ’ αυτόν τον ορμητικό ανθρώπινο χείμαρρο. Η έξοδος του Μεσολογγίου  ξεπερνάει την ανθρώπινη λογική και βρίσκεται εκτός των πλαισίων  και των πλέον τολμηρών στρατιωτικών επιχειρήσεων.  Η συσσωρευμένη πίεση από την πολύμηνη πολιορκία, συμπίεσε μέχρι τέλους το ελατήριο  της ανθρώπινης αντοχής, το οποίο εκτινάχθηκε με την έξοδο, απελευθερώνοντας μια τεράστια ποσότητα ανθρώπινης ενέργειας. Οι πολιορκούμενοι εξερχόμενοι της πόλεως εισέρχονταν στο χώρου του θρύλου, ενώ η πόλη βαπτιζομένη στο αίμα τους ονομάσθηκε ιερά.

Οι Απώλειες

     Από αυτούς που συμμετείχαν στην έξοδο, σώθηκαν 1.300 άνδρες και 13  γυναίκες, όλες Σουλιώτισσες. Μεταξύ αυτών ήταν και η Βασιλική Τζαβέλλα, η οποία πολέμησε εγκυμονούσα έχοντας μαζί της τα δύο μικρά παιδιά της. Οι παραμείναντες στην πόλη αμύνθηκαν ηρωικά. Ο πρόκριτος Χρήστος Καψάλης ανατίναξε την κεντρική πυριτιδαποθήκη του Ανεμόμυλου, παρασέρνοντας στο θάνατο εχθρούς και φίλους. Οι επιζήσαντες Έλληνες πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης και της Αλεξάνδρειας. Οι εχθρικές απώλειες υπολογίστηκαν σε 5.000.

     Το Μεσολόγγι αποτέλεσε σταθμό, όχι μόνο της Ελληνικής επαναστάσεως, αλλά και της παγκόσμιας ιστορίας. Ο γερμανός φιλέλληνας ιατρός Μάγερ, από τους πεσόντες φιλέλληνες, σε επιστολή του λίγο πριν την έξοδο έγραφε: «…έχουμε ορκισθεί ενώπιον του Θεού να υπερασπιστούμε το Μεσολόγγι, ο ένας πλάι στον άλλο, να μην δεχτούμε συνθηκολόγηση και να ταφούμε στα συντρίμμια του. Φτάνει η τελευταία μας ώρα. Η ιστορία θα μας δικαιώσει και οι επόμενες γενεές θα θρηνήσουν για τις συμφορές μας.» Μπροστά σε τέτοιου είδους θυσία, οφείλουμε να γονατίζουμε ευλαβικά σε ένδειξη σεβασμού και αναγνωρίσεως.

 

Αντιστράτηγος εα Ιωάννης Κρασσάς

Χαρίλαος Τρικούπης (Ναύπλιο,11 Ιουλίου 1832 - Κάννες, 30 Μαρτίου 1896)

«Η Ελλάς προώρισθαι να ζήσει και θα ζήσει»

Την 6.30΄μμ της 30ης Μαρτίου 1896, ο Χαρίλαος Τρικούπης υπέκυπτε στο μοιραίο, στις Κάννες της Γαλλίας. Έναν χρόνο πριν (16 Απριλίου 1895),το κόμμα του είχε υποστεί συντριπτική ήττα, μη εκλεγέντος βουλευτού ούτε του ιδίου. Ο Μεσολογγίτης πολιτικός αποσύρθηκε της πολιτικής και αιτήθηκε συντάξεως. Επί μια δωδεκαετία, είχε διατελέσει 7 φορές πρωθυπουργός. Η απονεμηθείσα σ’ αυτόν σύνταξη ανήλθε στο ποσό των 504 δραχμών.

Ένας ξεχωριστός  Πολιτικός

Ο Τρικούπης υπήρξε ο πιο ολοκληρωμένος και έντιμος πολιτικός του 19ου αιώνος. Πραγματικός μεταρρυθμιστής, προσπάθησε να μετατρέψει την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος. Ήταν ο πρώτος που προσέδωσε στον προϋπολογισμό αναπτυξιακό χαρακτήρα. Έθεσε σαν στόχους την οργάνωση του κρατικού μηχανισμού επί επιστημονικής βάσεως και την κατασκευή έργων υποδομής.  Ήταν ο γνησιώτερος οπαδός του κοινοβουλευτισμού και συνέδεσε το όνομα του με την «αρχή της δεδηλωμένης» Παρά τις πικρίες που έλαβε από το εκλογικό σώμα διεκήρυττε: «την λαϊκή γνώμη ακόμη και εσφαλμένη δεν την αντικατέστησε τίποτα καλύτερο». Φρόντισε για την πολεμική προπαρασκευή της χώρας, έχοντας κατά νου την Βαλκανική

Η Επανάσταση του 1821

«Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι αληθές». Διονύσιος Σολωμός

     Το ευλογημένο 1821 υπήρξε καρπός της  έμφυτης αγάπης των Ελλήνων για την ελευθερία. Η επαναστατική παράδοση του λαού μας αφυπνίσθηκε υπό την επίδραση των ιδεών της εποχής, αποτελώντας την σχάσιμο ύλη που απαιτείται για τέτοιου είδους άθλους. Η Ελλάδα επανεμφανίσθηκε στο  χάρτη της Ευρώπης, ως ανεξάρτητο κράτος, με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου, την 3η Φεβρουαρίου 1830. Οι έλληνες έζησαν επί αιώνες κάτω από την  πιο σκληρή και απάνθρωπη τυραννία των Οθωμανών. Στις 26 Μαρτίου 1821, το Αχαϊκό Διευθυντήριο στην διακοίνωση προς του ευρωπαίους προξένους τόνιζε: «Αποφασίσαμεν σταθερώς ν’ αποθάνωμεν όλοι ή να ελευθερωθώμεν…».

     Η ελευθερία μας και η αναγέννηση του κράτους μας, υπήρξαν καρποί της επαναστάσεως του 1821. Ο αγώνας αυτός  κρίνεται ως το σημαντικότερο γεγονός του 19ου αιώνος. Προκάλεσε διεθνή αναστάτωση, θυελλώδη συνέδρια και έγινε η αφορμή των πρώτων ευρωπαϊκών συμμαχιών. Η επανάσταση παραλίγο να γίνει η αφορμή πανευρωπαϊκού πολέμου, ενώ προσέδωσε νέα μορφή στο Ανατολικό Ζήτημα.

     Η επανάσταση υπήρξε προϊόν καθολικής συμμετοχής όλων των ελλήνων, ανεξαρτήτως καταγωγής, οικονομικής καταστάσεως, ή  επαγγέλματος. Τρεις ήσαν οι   καθοριστικοί παράγοντες της επιτυχίας της. Η συνωμοτική οργάνωση των υπόδουλων ελλήνων, που επιτεύχθηκε από την Φιλική Εταιρεία. Ο πύρινος λόγος του Παπαφλέσσα, ο οποίος προκάλεσε την έκρηξη της συσσωρευμένης αγανάκτησης  των σκλάβων.  Η στρατηγική σκέψη και οι ηγετικές ικανότητες  του Κολοκοτρώνη, οι οποίες τον ανέδειξαν σε αρχηγό των δυνάμεων των