Λυγερός Νίκος - Ελλάδα και Ελληνισμός, Αίγινα 29 Ιουλίου 2012 {38 χρόνια μετά... Προοπτικές και διέξοδοι της Ελλάδας και του ελληνισμού}

      Αξίζει να αφιερώσουμε μισή ώρα από την πολυτάραχη ζωή μας να τον ακούσουμε και ας αναρωτηθούμε γιατί κανένα από τα μεγάλα λεγόμενα κανάλια δεν τον κάλεσε ποτέ σε εκπομπή τους.

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ, Αρκτική, Η.Π.Α και Ε.Ε - Η θέσπιση της ΑΟΖ είναι προτεραιότητα - Ελληνική ΑΟΖ και Ευρωπαϊκή Γεωπολιτική

ΑΟΖ, Αρκτική, Η.Π.Α και Ε.Ε

Όπως το υπενθυμίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση το ιστορικό πλαίσιο της Αρκτικής είναι το εξής. Η περίοδος 2005-2010 υπήρξε η θερμότερη που έχει καταγραφεί ποτέ στην Αρκτική, και η περιοχή προβλέπεται ότι δεν θα έχει πάγους κατά το θέρος εντός των επομένων 30 έως 40 ετών. Οι ραγδαίες αυτές αλλαγές θα μπορούσαν δυνητικά να ελευθερώσουν την πρόσβαση σε τεράστιους φυσικούς πόρους, όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο, και να επιτρέψουν την πραγματοποίηση θαλασσίων διαδρόμων οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να καταστήσουν συντομότερες και λιγότερο δαπανηρές σημαντικές εμπορικές οδούς μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Το Αρκτικό Συμβούλιο αποτελεί το κατεξοχήν διεθνές φόρουμ που έχει ως αποστολή τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος στην Αρκτική. Απαρτίζεται από τα κράτη της Αρκτικής (τον Καναδά, τη Δανία, η οποία εκπροσωπεί επίσης τη Γροιλανδία και τις Φερόες Νήσους, τη Φιλανδία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία, τη Ρωσική Ομοσπονδία, τη Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής). Οι οργανώσεις των αυτόχθονων πληθυσμών είναι μόνιμα μέλη του Αρκτικού Συμβουλίου. Τον Δεκέμβριο του 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε αίτηση εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αποκτήσει καθεστώς παρατηρητή. Η αίτηση αυτή επιβεβαιώθηκε τα τέλη του 2011. Απόφαση για την αίτηση αυτή αναμένεται να ληφθεί κατά την υπουργική σύνοδο του Αρκτικού Συμβουλίου, η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κίρουνα τον Μάιο του 2013. Σε αυτό το πλαίσιο αναφερόμαστε λοιπόν για να κατανοήσουμε την αλλαγή των ΗΠΑ σε σχέση με τη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας. Διότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα από το Αρκτικό Συμβούλιο που δεν την υπέγραψε. Παλαιότερα η αμερικανική ιδέα ήταν γιατί να υπογράψει ένα κείμενο που την περιορίζει de jure στα 200 ΝΜ ενώ στον Ειρηνικό και στον Ατλαντικό δεν υπάρχει κανένα κράτος κοντινό και κατά συνέπεια θα μπορούσε να επεκτείνει τη ζώνη της στα 350 ΝΜ. Η αλλαγή φάσης έρχεται λοιπόν από τις δυνατότητες που θα προσφέρει η Αρκτική και το αμερικανικό Κογκρέσο έκανε άμεση αναφορά στην περιοχή. Κι αν οι αμερικανικές εκλογές καθυστερούν την διαδικασία, διότι θεωρείται ότι δεν πρέπει να υπάρξει μια κομματική αξιοποίηση του θέματος και η ψηφοφορία θα γίνει μετά, είναι αναμενόμενο ότι οι ΗΠΑ θα αλλάξουν δόγμα πάνω σε αυτό το θέμα. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, θα έχουμε ένα επιπλέον κράτος και βέβαια επιχείρημα που θα υποστηρίξει την ελληνική ΑΟΖ, η οποία θα έχει θεσπισθεί εκείνη την περίοδο και θα είμαστε σε διαπραγματεύσεις με τα άλλα κράτη σε σχέση με την οριοθέτηση και τη μέση γραμμή. Πρέπει λοιπόν να το υπολογίσουμε από τώρα, στη μελλοντική μας φαρέτρα, ειδικά αυτήν την περίοδο όπου η Κύπρος έχει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το θέμα της ΑΟΖ δεν είναι διπολικό και αυτό αποδεικνύεται έμπρακτα με την περιοχή της Αρκτικής.

Η θέσπιση της ΑΟΖ είναι προτεραιότητα

     Την ώρα που δεχόμαστε οικονομικές πιέσεις και επιθέσεις, το θέμα δεν είναι μόνο οι δηλώσεις και οι αντιδηλώσεις, αλλά οι πράξεις. Προσπαθούν μερικοί να ερμηνεύσουν τα λεγόμενα ξένων αξιωματούχων για να υπερασπισθούν τις θέσεις τους. Πάλι καλά που υπάρχουν πολιτικοί που διαβάζουν καλά αυτά τα λεγόμενα και δίνουν τις σωστές απαντήσεις, αλλιώς δεν θα ήξερε τι να πει και ο ελληνικός λαός. Η θέσπιση της ΑΟΖ είναι προτεραιότητα για την Ελλάδα και τώρα πλέον το ξέρουμε όλοι. Διότι ήδη η Κύπρος έχει προτείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση δύο προγράμματα: το Interconnector EuroAsia και τον αγωγό. Και τα δύο θα περάσουν και θα λειτουργήσουν στις ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας. Κατά συνέπεια πρέπει να προωθήσουμε τη θέσπισή μας. Είναι επίσης σημαντική η πρόσβαση σε εταιρείες που έχουν τεχνογνωσία στα σεισμικά δεδομένα και αυτή πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Όσον αφορά στις φοβίες με την Τουρκία και τα δικαστήρια, το πλαίσιο είναι ξεκάθαρο. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας και βέβαια δεν έχει ψηφίσει κυρωτικό νόμο. Επιπλέον, όταν υπάρχει μια διαφωνία, πρέπει και τα δύο κράτη να συμφωνούν επί του θέματος για να απευθυνθούν στο δικαστήριο. Το θέμα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ δεν έχει απολύτως καμία σχέση. Η θέσπιση της ΑΟΖ γίνεται πάντα μονομερώς και δεν προβλέπεται καν άλλη διαδικασία. Η προώθηση της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ από τα κόμματα και της Κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης γίνεται πάνω σε αυτή τη βάση και σε καμιά άλλη. Δεν πρέπει να μπούμε τώρα σε πολιτικάντικες αντιπαραθέσεις πάνω στο θέμα της θέσπισης της ΑΟΖ. Έχουμε τώρα όλες τις προδιαγραφές, έχουμε την τεχνογνωσία, έχουμε τα υποδείγματα, υπάρχει η πολιτική βούληση, τώρα μπορούμε δυνατά και δυναμικά να προχωρήσουμε και να αποκτήσουμε δικαιωματικά το δικό μας απέραντο γαλάζιο. Η Κύπρος έχει ακόμα τουρκική κατοχή κι όμως έχει θεσπίσει την ΑΟΖ και έχει κάνει τρεις συμφωνίες με την Αίγυπτο, τον Λίβανο και το Ισραήλ. Ήρθε η ώρα να δικαιωθεί ο Σ. Κασσίνης με το έργο του, να υλοποιηθεί το όραμα του Θ. Καρυώτη και του Β. Μαρκεζίνη, να αρχίσουν οι γεωτρήσεις που τόσο περιμένουν ο Α. Φώσκολος και ο Η. Κονοφάγος. Αυτή η Βουλή πρέπει να πάρει μια ιστορική απόφαση και να συνειδητοποιήσει ότι στο μέλλον θα ονομάζεται πια η Βουλή της ΑΟΖ. Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να περιμένει άλλο την ώρα της ανακήρυξης, δεν μπορεί μόνο να αντέχει τις πιέσεις δίχως να λέει τίποτα. Έχει αντοχές, αλλά θέλει και μέλλον για τα παιδιά του. Η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ είναι το πρώτο βήμα της ουσιαστικής αλλαγής για την πατρίδα μας. Αυτό χρειαζόμαστε και αυτό είναι το πρέπον να κάνουμε.

Ελληνική ΑΟΖ και Ευρωπαϊκή Γεωπολιτική

Όταν εξετάζουμε τη Μεσόγειο αντιλαμβανόμαστε ότι όλα τα νησιά της είναι ευρωπαϊκά και μάλιστα ανήκουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αποτέλεσμα η Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει τη μεγαλύτερη ΑΟΖ στη Μεσόγειο. Επιπλέον, αυτή η ΑΟΖ είναι συνεκτική, ιδιότητα η οποία είναι ουσιαστική και για τα δρομολόγια των πλοίων, ειδικά για τα LNG, και ακόμα περισσότερο για τους αγωγούς φυσικού αερίου ή πετρελαίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει εδώ και καιρό μια ανεξάρτητη πηγή ενέργειας από τη Ρωσία και το Αζερμπαϊτζάν. Τώρα με τα κοιτάσματα που βρέθηκαν στο Ισραήλ και στην Κύπρο έχει πρόσβαση σε αυτά μέσω της Ελλάδας. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει και την εξόρυξη φυσικού αερίου στην Κύπρο, αλλά και τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Διότι ο συνδυασμός των δύο με τις απαιτήσεις του Ισραήλ δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός οριζόντιου ενεργειακού κόμβου στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτός ο άξονας έχει μια γεωπολιτική σημασία, η οποία είναι πολύ ισχυρή και δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί στην πατρίδα μας τις επεκτάσεις της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποκτά με αυτό το νέο πλαίσιο μια ιστορικότητα, η οποία σχετίζεται βέβαια με την παλαιότερη ιστορία της. Και πάνω σε αυτό το ιστορικό υπόβαθρο, βλέπουμε διαχρονικά νοητικά σχήματα που διασχίζουν τους αιώνες. Όταν εξετάζουμε αποκλειστικά τα οικονομικά συμφέροντα, διότι υπάρχει έλλειψη στρατηγικής, δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλο είναι το βάθος της κοινής μας ιστορίας. Όταν όμως μελετάμε τη γεωπολιτική της περιοχής, είμαστε αναγκασμένοι ν’ αποδεχτούμε ότι η γεωοικονομία δεν ορίζει τα πάντα. Υπάρχουν στοιχεία πιο θεμελιακά που αναδεικνύει η τοποστρατηγική, τα οποία λειτουργούν ως μια ανοιχτή δομή. Πάνω σε αυτή βασίζεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και δεν είναι τυχαίο βέβαια που η ένταξη της Κροατίας ενσωματώνει και τη μεγαλύτερη ΑΟΖ από τις πρώην Γιουγκοσλαβικές χώρες. Το τοπολογικό και συνεκτικό στοιχείο που ελαχιστοποιεί τα σύνορα, ενώ ταυτόχρονα μεγιστοποιεί τα εμβαδά λειτουργεί με έναν αποτελεσματικό τρόπο και για το θέμα της ΑΟΖ. Είναι λοιπόν σημαντικό να ξεπεράσουμε τις φοβίες μας, τώρα που τα γεωπολιτικά δεδομένα έχουν αλλάξει ριζικά με τη θέσπιση της Κυπριακής ΑΟΖ και με τις τρεις συμφωνίες της Κύπρου με την Αίγυπτο, τον Λίβανο κα το Ισραήλ. Το άνοιγμα υπάρχει ήδη και πρέπει ν’ ακολουθήσουμε το δρόμο για να πείσουμε τους πάντες ότι δεν είναι ανάγκη να μας πιέζουν οικονομικά, αφού προσφέρουμε μεγάλες δυνατότητες στον τομέα της ενέργειας. Με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ δίνουμε ένα σήμα σε όλους ότι δεν πρόκειται να περιμένουμε παθητικά. Θα αντισταθούμε αποτελεσματικά στις οικονομικές πιέσεις δείχνοντας ότι περνάμε σε μια νέα φάση πιο δυναμική και αποτελεσματική προς όφελος όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι πρόκειται για ανάπτυξη και όχι μόνο για οικονομία.

Λυγερός Νίκος - Περί Νόμου του 2012 για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη - Η πορεία της ελληνικής ΑΟΖ δεν σταματά! - Ποιήματα

Περί Νόμου του 2012 για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη

     Ο Νόμος του 2012 για την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει ότι το εξωτερικό της όριο δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων – 1ΝΜ= 1852m – από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης. Αυτό, βέβαια, ως θεμελιακή αρχή. Στην συνέχεια είναι σημαντικό να εξετάσουμε το θέμα της επικάλυψης, αφού για την Ελλάδα θα έχουμε όντως 6 περιπτώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, ο Νόμος πρέπει να εμπεριέχει την εξής διευκρίνιση. Σε περιπτώσεις όπου μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης επικαλύπτεται από μέρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης οποιουδήποτε άλλου κράτους με ακτές που κείτονται απέναντι από αυτές της ελληνικής Δημοκρατίας, η χάραξη μεταξύ της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της ελληνικής Δημοκρατίας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης του άλλου κράτους θα λάβει χώρα με συμφωνία μεταξύ των άμεσα ενδιαφερομένων κρατών. Σε αυτό το πεδίο, ακολουθούμε επί του πρακτέου τις συμφωνίες της Κύπρου με την Αίγυπτο το 2003, με το Λίβανο το 2007 και το Ισραήλ το 2010. Και σε περίπτωση έλλειψης κάποιας συμφωνίας, η χάραξη αυτής της ζώνης δεν θα εκτείνεται πέραν της μέσης γραμμής ή της γραμμής ίσης απόστασης ή της μεθόδου των μεγίστων κύκλων- όλες αυτές ταυτίζονται στην πράξη όπως το δείχνουν τα διαγράμματα Voronoi και η τριγωνοποίηση Delaunay- η οποία μετράται από τις αντίστοιχες γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας. Αντιλαμβανόμαστε βέβαια ότι αυτός ο Νόμος δεν θα εμπεριέχει στοιχεία οριοθέτησης, αφού η διαδικασία που προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, που έχουμε κυρώσει το 1995, είναι μονομερής, ενώ οι οριοθετήσεις γίνονται σε διμερείς σχέσεις. Έτσι, ο Νόμος μας θα διευκρινίζει, όπως είναι το πρέπον, ότι τα ακριβή όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης οποτεδήποτε προσδιορίζονται, θα καθίστανται δημόσια με ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών που θα δημοσιεύεται στην επίσημη εφημερίδα της Κυβέρνησης, καθώς αυτά τα όρια θα διαμορφώνονται ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιοχές και τις πιθανές συμφωνίες οριοθέτησης που υπογράφονται σύμφωνα με τις διατάξεις στις οποίες αναφερθήκαμε προηγουμένως. Θα πρέπει, επίσης, να περιγράφει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα για σκοπούς έρευνας και εκμετάλλευσης, συντήρησης και διαχείρισης των φυσικών πόρων είτε ζώντων είτε μη ζώντων, στα ύδατα που υπέρκεινται του βυθού της θάλασσας στον βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος του, και ως προς άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και έρευνα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως για την παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τον άνεμο. Αυτές οι διευκρινίσεις είναι βασικές και θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάζονται με λεπτομέρεια από το Νόμο, έτσι ώστε η ερμηνεία του να είναι μοναδική και να φανεί σε όλα τα κράτη και όχι μόνο στους δικούς μας ότι ακολουθεί πιστά και νομικά το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η πορεία της ελληνικής ΑΟΖ δεν σταματά!

     Η πορεία της ελληνικής ΑΟΖ δεν σταματά! Την ΑΟΖ τη θέλει ο ελληνικός λαός όχι μόνο επειδή είναι ένα σύμβολο πλέον, αλλά διότι είναι η αρχή μιας νέας περιόδου για την Ελλάδα με το κεφάλι ψηλά, που δεν ξέρει να γονατίζει ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Αφού το θέλει η κυβέρνηση και μάλιστα δυναμικά, αφού το θέλουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε άλλο για να περάσουμε στο στάδιο της υλοποίησης. Μελετάμε όλες τις λεπτομέρειες πια, όχι για να ξέρουμε αν θα κάνουμε ή όχι την ελληνική ΑΟΖ, αλλά το πώς θα την υποστηρίξουμε πρακτικά και αποτελεσματικά, αφού θα την κάνουμε. Ο καθένας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ζούμε ιστορικές στιγμές για την πατρίδα μας. Κι αν αυτός ο αγώνας φαίνεται ασήμαντος ή ανύπαρκτος για μερικούς, δεν έχει καμία σημασία, διότι είναι οι ίδιοι που θα αλλάξουν γνώμη μόλις υλοποιηθεί η όλη διαδικασία. Δεν υπάρχει σημείο που δεν εξετάζουμε, έτσι ώστε να διευκολύνουμε κάθε βουλευτή της Βουλής των Ελλήνων την ώρα που θα ψηφίσει για την θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Πρέπει να εξαντλήσουμε όλες τις περιπτώσεις, για να πάψουν πια οι επιφυλάξεις και οι φοβίες που χαρακτηρίζουν την πολιτική μας εδώ και χρόνια. Ο ελληνικός λαός έχει ανάγκες και έχει ανάγκη από αποφασιστικότητα, διότι ξέρει να αντέχει, αλλά αγαπά και την ελευθερία του. Δεν μπορεί να είναι συνεχώς πολιορκημένος και να μην έχει καμία προοπτική εξόδου από την κρίση. Η ελληνική ΑΟΖ ετοιμάζεται και πρέπει να το μάθει, για να χαμογελάσει πρώτα το χειλάκι κι ύστερα να μπορέσει να ακολουθήσει την κραυγή των αετών, όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Μπορεί να μελετάμε τακτικές της κότας, επιχειρησιακά της πάπιας, στρατηγικές του γερακιού, αλλά δεν ξεχνάμε ποτέ την υψηλή στρατηγική των αετών. Δεν είμαστε εδώ για τη μιζέρια. Ακόμα και η αθλιότητα έχει μεγαλοσύνη. Η Ελλάδα μπορεί να είναι μία μικρή χώρα, όπως λένε μερικοί, αλλά έχει μέσα της το βάθος του χρόνου κι όταν απτά συνειδητοποιήσει ότι έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στη Μεσόγειο, τότε θα καταλάβει ως γη θάλασσας ότι έχει το δικαίωμα να ζήσει ελεύθερη και μάλιστα να είναι όχι μόνο ενεργειακός κόμβος, όπως ήδη μπορεί μέσω του φυσικού αερίου της Κύπρου, αλλά να είναι αυτή ένας γνήσιος ευρωπαϊκός γεωπολιτικός παίκτης. Διότι μία μέρα κάποιος πρέπει να πει «φτάνει» σε αυτήν την οικονομική καταπίεση. Μπορούμε να τα καταφέρουμε και να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, όπως το κάνουμε εδώ και αιώνες, γι’ αυτό το λόγο είμαστε ακόμα εδώ, δίχως να έχουμε υποκύψει σε κανέναν, δίχως να έχουμε προσκυνήσει τους εχθρούς. Έτσι είμαστε ελεύθεροι πολιορκημένοι, αλλά ελεύθεροι με το μέλλον μας στα χέρια μας, με την ελληνική ΑΟΖ στο κεφάλι μας.

Λυγερός Νίκος - Συνέντευξη ΝΕΑ TV 14/7/12 {Υπάρχει Ελπίδα Ανάκαμψης της Οικονομίας μέσα από την Αξιοποίηση Υδρογονανθράκων}

Λυγερός Νίκος - Συνέντευξη στο ΣΚΑΪ 100,3 Κ. Μπογδάνος και άρθρο "Από το όραμα στην επιτρoπή της ΑΟΖ"

Από το όραμα στην επιτροπή της ΑΟΖ

     Για να συνειδητοποιήσουμε μερικές φορές ότι γράφεται η ιστορία, μερικά γεγονότα είναι αναγκαία, αλλιώς έχουμε την εντύπωση ότι απλώς εκτελούμε μία καθημερινή αποστολή. Αν όμως θυμηθούμε ακόμα και ελάχιστα γεγονότα, τότε αντιλαμβανόμαστε την ιστορικότητα μιας διαδρομής ή μάλλον ενός μαραθωνίου. Αν καταγράψουμε την άφιξη και μόνο, δεν αναδεικνύουμε την πορεία και τις δυσκολίες της. Η ελληνική ΑΟΖ δεν είναι πια μόνο ένα όραμα, αλλά έγινε ένας στρατηγικός στόχος. Κανείς πια δεν μπορεί να μιλήσει για φαινόμενο μόδας, ούτε για εθνικιστική προσέγγιση, δίχως να γελοιοποιηθεί από τα ίδια του τα λεγόμενα. Κανείς πια δεν μπορεί να πει ότι δεν είναι ενημερωμένος με το θέμα, μάλιστα μερικοί μας κατηγορούν με αληθινό ελληνικό χιούμορ ότι τους τα έχουμε «κάνει τσουρέκια» με την ΑΟΖ. Σε λίγο ακόμα και φίλοι θα κάνουν αίτηση στα ανώτατα όργανα του κράτους, για να γίνει επιτέλους θέσπιση και να σταματήσουμε να παιδεύουμε τον κόσμο με τις διαλέξεις μας. Ξεχνούν βέβαια ότι όταν κατηγορούσαν τον Σωκράτη ότι έλεγε συνεχώς τα ίδια, εκείνος απαντούσε ότι όντως έλεγε τα ίδια και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο. Αυτή είναι και η δική μας αποστολή, διότι αν δεν υπάρχει χειροπιαστό αποτέλεσμα, η μαιευτική δεν σταματά το έργο της. Η ελληνική ΑΟΖ ξεπέρασε πλέον το στάδιο του οράματος και μέσω της θέσπισης της θα γίνει μια πραγματικότητα. Αυτός θα είναι και ο πρώτος σκοπός της επιτροπής της ΑΟΖ που πρέπει να λειτουργήσει παρά τον Πρωθυπουργό για την πατρίδα μας, έτσι ώστε να είναι όσο πιο επίσημη γίνεται, για να παράγει ένα έργο άμεσα αναγνωρίσιμο από τις άλλες κυβερνήσεις. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας πια, ότι τελείωσαν τα λόγια για την ΑΟΖ και θέλουμε πια πράξεις για την υλοποίησή της. Πρέπει λοιπόν να ενωθούν οι ειδικοί του θέματος για να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται πράξη το νομοσχέδιο της. Αυτή η επιτροπή θα πρέπει να ενημερώσει κι όλα τα άμεσα ενδιαφερόμενα υπουργεία με έναν τρόπο υπερκομματικό, έτσι ώστε να καταλάβουν όλοι ότι το θέμα είναι όντως εθνικό και τίποτα άλλο. Η Ελλάδα χρειάζεται απαραίτητα να έχει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, διότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί ν’ αντέχει ες αεί πιέσεις, δίχως να γίνεται τίποτα από την πλευρά μας. Αρκετά κράτησε η άμυνά μας, τώρα πρέπει να περάσουμε σε μία δυναμική αντεπίθεση, για να έχουμε λόγο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρέπει να ενισχύσουμε την Κύπρο μας και πρέπει να εκμεταλλευτούμε και τις δυνατότητες που προσφέρει η Κυπριακή Προεδρία. Υπάρχει πολιτική ωριμότητα, υπάρχει στρατηγική ανάγκη. Η επιτροπή της ΑΟΖ πρέπει να έχει όλα αυτά τα δεδομένα στο μυαλό της και να προχωρήσει ορθολογικά και αποτελεσματικά, για να αφήσει ένα ιστορικό έργο στην πατρίδα μας. Μόνο έτσι παράγουμε και μέλλον για την Ελλάδα.

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ και κομματικές εξελίξεις

     Καθώς η ΑΟΖ έχει αναδειχθεί επιτέλους σε σοβαρό και εθνικό θέμα που ανήκει πια στις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής, κάθε κόμμα της Βουλής των Ελλήνων θέλει και αυτό να πάρει μία θέση, για να αναδείξει τον ρόλο του σε αυτήν την προσπάθεια. Μπορεί να φανεί ότι αυτό το φαινόμενο προκαλεί ένα παράδοξο, αφού η ΑΟΖ είναι εκ φύσης ένα υπερκομματικό θέμα. Στην πραγματικότητα όμως αυτές οι κομματικές προσεγγίσεις μπορεί να συνδυαστούν και να αποτελέσουν ένα γενικό μοχλό πίεσης για να ξεπεράσουμε την αδράνεια, την απραξία και τις επιφυλάξεις των ατόμων που δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν αυτό το όραμα εδώ και χρόνια. Γι’ αυτό τον λόγο δεν πρέπει να μας εμποδίσουν στον αγώνα μας οι κομματικές τοποθετήσεις, αφού στον κάθε χώρο, υπάρχουν αγωνιστές και μαχητές της ΑΟΖ που πρέπει να πείσουν και τους δικούς τους. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που αγωνίζονται πραγματικά για το θέμα της ΑΟΖ προσφέρουν έργο. Διότι ξέρουμε πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να βγάλουμε την ΑΟΖ από τον βάλτο που την είχαν τοποθετήσει άσχετοι και βέβαια ραγιάδες. Η ΑΟΖ αποτελεί και μία εθνική αξιοπρέπεια και είναι λογικό να υπάρχουν σε κάθε κόμμα άνθρωποι που θέλουν το καλό της Ελλάδας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν λαμόγια που θέλουν να προωθήσουν μέσα στο κόμμα μόνο τον εαυτό τους. Δεν έχει σημασία, τέτοια άτομα θα υπάρχουν πάντα. Πρέπει να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι η ΑΟΖ έχει αρχίσει να δρα σε όλο το πολιτικό φάσμα και γίνεται όλο και πιο γνωστή. Ο καθένας που κατέχει την σπουδαιότητα της ΑΟΖ δεν μπορεί να μην κινήσει δυναμικά το θέμα. Πρέπει λοιπόν αυτό το δυναμικό δίκτυο ανθρώπων να καταλάβουν ότι στην ουσία αποτελούν μία ομάδα για τον ίδιο σκοπό. Είναι απαράδεκτο που η Ελλάδα δεν έχει ΑΟΖ τόσα χρόνια. Είναι απαράδεκτο να μην διδάσκεται το θέμα και να μας έχουν καθυστερήσει ειδήμονες της απραξίας. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μία ουσιαστική αλλαγή που μπορεί να έρθει μόνο μέσω της στρατηγικής της ΑΟΖ και όχι από μικροοικονομικά τεχνάσματα. Για να προχωρήσουμε αποτελεσματικά και να ξεφύγουμε ουσιαστικά, απο την οικονομική κρίση χρειάζεται ένας στρατηγικός σχεδιασμός που θα βασισθεί στην ΑΟΖ και βέβαια στο ορυκτό πλούτο της Ελλάδας. Απλώς ένα από τα πιο σπάνια ταλέντα είναι η ικανότητα να αξιοποιείς το ταλέντο σου. Σε αυτή την φάση είμαστε με την ελληνική ΑΟΖ. Διότι είναι όντως το ταλέντο της Ελλάδας. Αν αυτό γίνει, πραγματικότητα, λόγω των κομμάτων όχι μόνο δεν μας πειράζει, αλλά θα είναι ένα υπέροχο αποτέλεσμα της δημοκρατίας. Είναι λοιπόν απαραίτητο να ενεργοποιήσουμε και τα κομματικά στελέχη για να συνειδητοποιήσουν ότι η ΑΟΖ δεν είναι πλαίσιο αντιπαράθεσης, έτσι ώστε να ψηφίσουν μαζί το νομοσχέδιο της θέσπισης της ΑΟΖ.

Λυγερός Νίκος - Συνέντευξη "Από το Α έως την πολιτική"

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ και πρωθυπουργική δέσμευση - ΑΟΖ και ιστορικές αποφάσεις

ΑΟΖ και πρωθυπουργική δέσμευση

     Είχαμε βέβαια την προγραμματική σύγκλιση, όπου ήταν γραμμένη η συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη της ΑΟΖ, αλλά ο καθένας μας μπορούσε με επιφυλακτικότητα να θεωρήσει ότι ήταν απλώς μια διπλωματική έκφραση από την τρικομματική κυβέρνηση. Τώρα όμως με τη δήλωση του Πρωθυπουργού στη Βουλή των Ελλήνων, έχουμε στην ουσία μια πρωθυπουργική δέσμευση, η οποία δεν ήταν μόνο μια αναφορά στο γραπτό κείμενο, αλλά και μια επισήμανση δίχως διπλωματικό ύφος, διότι η επιλογή της λέξης σύντομα, που μάλιστα έγινε δύο φορές, δεν ήταν απαραίτητη. Πιο συγκεκριμένα ο Πρωθυπουργός είπε: «Μπορεί να φαίνονται συνοπτικά, αλλά και τα τέσσερα αυτά σημεία ανοίγουν νέους δρόμους για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Χωρίς να αμφισβητούνται τα παραδοσιακά ερείσματα και οι συμμαχίες της Ελλάδας αναζητούνται νέες τοπικές συνεργασίες, δίνεται έμφαση στην ανακήρυξη της ΑΟΖ που πρέπει να γίνει πολύ σύντομα. Προσεχτικά, αλλά σύντομα». Πριν από αυτή τη δήλωση δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα ένας Πρωθυπουργός να πει κάτι το ανάλογο και μάλιστα δύο φορές η Ελλάδα δεν έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, ακόμα και αν δύο Πρόεδροι της τελευταίας το πρότειναν. Μόνο στις τελευταίες εκλογές είχαμε μια επίσημη αναφορά από τα κόμματα της Ελλάδας. Στη συνέχεια είχαμε την πρώτη γραπτή αναφορά της Κυβέρνησης στο θέμα της ΑΟΖ. Τώρα με αυτήν την πρωθυπουργική δέσμευση δικαιώνονται άνθρωποι σαν τον Θ. Καρυώτη, τον Β. Μαρκεζίνη, τον Η. Κονοφάγο, τον Α. Φώσκολο και τον Σ. Κασσίνη που τόσα χρόνια παλεύουν για να δώσουν στην Ελλάδα το πλαίσιο της ΑΟΖ. Πρέπει όμως τώρα να περάσουμε σε πρακτικό επίπεδο και να δούμε τις λεπτομέρειες για τη διατύπωση του κειμένου της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και να αναπτύξουμε τα στρατηγικά σχήματα που απαιτούν οι οριοθετήσεις της ΑΟΖ, έτσι ώστε να περάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στα επόμενα στάδια αυτού του ανοίγματος. Ας καθοριστούν σύντομα οι αρμοδιότητες για να περάσουμε στην υλοποίηση. Διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα περνάει σε άλλη φάση. Αυτό το έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός, αλλά και οι στρατηγικές επενδύσεις που θα προσφέρουν νέες δυνατότητες στην πατρίδα μας. Πρέπει λοιπόν να συνεχίσουμε το έργο μας, έτσι ώστε να μην υπάρξει καμιά επιπλέον καθυστέρηση λόγω της παραδοσιακής γραφειοκρατίας. Ο αγώνας της ΑΟΖ θα αποκτήσει το πρώτο του νόημα μόνο όταν το νομοσχέδιο της ΑΟΖ ψηφιστεί από την Βουλή των Ελλήνων. Η μαχητικότητα παραμένει μέχρι να έχουμε ένα απτό αποτέλεσμα. Η πρωθυπουργική δέσμευση είναι σημαντική και πρέπει να υποστηριχθεί και από τα άλλα κόμματα ακόμα και αν δεν ανήκουν στην κυβέρνηση, διότι το θέμα της ΑΟΖ είναι υπερκομματικό και εθνικό. Το έχει ανάγκη η Ελλάδα, ήρθε η ώρα να γίνει δικαίωμά της.

ΑΟΖ και ιστορικές αποφάσεις

     Τώρα φτάσαμε σε μια νέα φάση με τις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων. Μετά από τις δύο εκλογές και τις δυνητικές κινήσεις εισχωρούμε στην επόμενη πραγματικότητα. Η αλλαγή φάσης δεν προκαλείται μόνο από την ψήφο εμπιστοσύνης, την οποία μερικοί τη θεωρούν μια απλή τυπική διαδικασία. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να παρθούν ιστορικές αποφάσεις για το μέλλον της Ελλάδας. Δεν μιλάμε πια για κομματικές απόψεις μόνο, αλλά για την ελληνική πραγματικότητα. Και ένα από τα κυρίαρχα θέματα είναι αυτό της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Ήρθε η ώρα να δούμε όχι πια τις εκλογικές δηλώσεις που, όπως το ξέρει ο καθένας μας, αλλάζουν ανάλογα με την κατάσταση, αλλά τις δηλώσεις της κυβέρνησης. Σε αυτό το πλαίσιο θα αξιολογηθούν από όλους και οι θέσεις πάνω στο θέμα της ΑΟΖ. Διότι όλοι ξέρουμε ότι δίχως ΑΟΖ, δεν θα έχει προβλήματα μόνο η Ελλάδα, αλλά και η ίδια η κυβέρνηση. Οι ημερομηνίες της Κύπρου είναι ξεκάθαρες: 1988 επικύρωση του Δικαίου της θάλασσας, 2003 οριοθέτηση με την Αίγυπτο, 2004 θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ, 2007 οριοθέτηση με το Λίβανο, 2010 οριοθέτηση με το Ισραήλ, 2011 ανακάλυψη φυσικού αερίου. Στην Ελλάδα μετά το 1982 με το Δίκαιο της θάλασσας έχουμε ως ημερομηνία το 1995 με την επικύρωσή του. Από τότε, λες κι έχει σταματήσει ο πολιτικός χρόνος στην πατρίδα και δεν υπάρχει καμιά απόφαση τέτοιας εμβέλειας. Ενώ υπάρχουν ήδη 134 χώρες που έχουν θεσπίσει την ΑΟΖ τους. Στη νέα φάση που βρίσκεται η Ελλάδα πρέπει να παρθεί η απόφασή της. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ θα λειτουργήσει και ως αξιολογία της κυβέρνησης και όχι μόνο αξιολόγηση. Διότι σε αυτή τη νέα φάση, θα μάθουμε με άμεσο τρόπο αν η ΑΟΖ ανήκει πραγματικά στην κυβέρνηση και ποιος πραγματικά την προωθεί επί του πρακτέου. Διότι δίχως πράξεις δεν αλλάζει η πραγματικότητα. Κι όπως κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για κινδυνολογία περί θέσπισης δίχως να γίνει γελοίος, δεν υπάρχει ούτε αυτό το επιχείρημα. Ακόμα και το πλαίσιο της οριοθέτησης, το οποίο έχουμε αναλύσει στρατηγικά, είναι ξεκάθαρο, ειδικά αν το συνδυάσουμε με τα εκτιμώμενα αποθέματα της Ελλάδας όσον αφορά στο φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Κατά συνέπεια, αφού πλέον υπάρχει πολιτική ωριμότητα και θέληση, πρέπει τώρα να δούμε αν είναι ικανές να περάσουν στην υλοποίηση του οράματος της ελληνικής ΑΟΖ. Αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να προσποιούμαστε, θα είμαστε άξιοι της μοίρας ως Έλληνες και θα περάσουμε άμεσα στην επόμενη φάση, δηλαδή στις εκλογές, δίχως όμως τα πλεονεκτήματα που έχουμε με το timing που συνδυάζεται με την Προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι’ αυτούς τους λόγους θα απαιτήσουμε τουλάχιστον ιστορικές αποφάσεις από τους πολιτικούς. Διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα δώσουμε κουράγιο στο λαό μας και θα πέσει σήμα στο εξωτερικό ότι η Ελλάδα αρχίζει τον αγώνα των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο προς όφελος όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο της χώρας. Έτσι θ’ αλλάξουμε την εικόνα και την πραγματικότητα της Ελλάδας.

Λυγερός Νίκος - Η ΑΟΖ ως πλαίσιο εμπιστοσύνης - Η ενεργειακή Ελλάδα προ ΑΟΖ - Ο λαός της ΑΟΖ

Η ΑΟΖ ως πλαίσιο εμπιστοσύνης

     Η ΑΟΖ, αν και είναι ήδη και επίσημα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής της τρικομματικής κυβέρνησης, πρέπει να περάσει στο επόμενο στάδιο σε σχέση με την όλη Βουλή των Ελλήνων. Με την ψήφο εμπιστοσύνης, η Βουλή αποδέχεται ότι το πρόγραμμα της κυβέρνησης έχει νόημα για την πατρίδα μας. Είναι λοιπόν σημαντικό να έχουμε την ΑΟΖ ως πλαίσιο εμπιστοσύνης. Διότι είναι καλό να υπάρχουν ήδη επαφές και κινητικότητα, αλλά όλα αυτά πρέπει να γίνουν απτά από τον ελληνικό λαό, για να βλέπει ότι όντως η πλειοψηφία εργάζεται επί του πρακτέου για τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Δεν αρκούν πια τα λόγια. Ο λαός μας θέλει ένα υλοποιήσιμο όραμα που αλλάζει τα δεδομένα. Κατά συνέπεια το θέμα της ΑΟΖ πρέπει ν’ ακουστεί στη Βουλή για να είναι ξεκάθαρο σε όλους μας ότι όλοι θα αγωνιστούμε για να πετύχουμε αυτό το σημείο για την Ελλάδα, είτε είμαστε στην κυβέρνηση, είτε είμαστε στην αντιπολίτευση, όσον αφορά στο κομματικό. Διότι η ΑΟΖ, το λέμε και το επαναλαμβάνουμε, είναι ένα υπερκομματικό θέμα. Η θέσπιση είναι ένα νομοσχέδιο που θα πρέπει να ψηφίσουν όλα τα κόμματα, αν πραγματικά ενδιαφέρονται για το μέλλον της χώρας, αλλιώς δεν αντιπροσωπεύουν τον ελληνικό λαό και δεν έχουν νόημα για μας, διότι οι πολιτικάντικες κινήσεις είναι επικίνδυνες όταν υπάρχει αντικειμενική ανάγκη. Και τώρα η Ελλάδα έχει ανάγκη από μέλλον. Αυτό το μέλλον μόνο η ΑΟΖ μπορεί να της το προσφέρει. Όλες οι άλλες «λύσεις» είναι μόνο και μόνο για να κάνουμε οικονομίες, αλλά δεν πετυχαίνουν την ανάπτυξη και δίχως αυτή η οικονομία μας δεν μπορεί να αλλάξει τάση και να δείξει στους ξένους ότι δεν πρόκειται να γονατίσουμε, όποιες και να είναι οι συνθήκες. Γι’ αυτό το λόγο η προγραμματική δήλωση πρέπει να είναι πειστική και να συμπεριλαμβάνει το πλαίσιο εμπιστοσύνης της ΑΟΖ. Αλλιώς ήδη η Ελλάδα κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι παρουσιάζει αυτό το θέμα μόνο και μόνο ρητορικά. Ζούμε κρίσιμες στιγμές, διότι πρέπει να αποδείξουμε ότι ο στόχος μας είναι η σταθερότητα. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω ανθεκτικών λύσεων. Ο δεύτερος γύρος αδειοδότησης της Κύπρου είναι ένα ζωντανό παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσουμε για να εντάξουμε στο πλαίσιο μας και στρατηγικές επενδύσεις που αφορούν φυσικά την ΑΟΖ, αλλά που έχουν και σημαντικές τοποστρατηγικές επιπτώσεις, λόγω των επιλογών στις παραχωρήσεις των θαλάσσιων οικοπέδων. Είναι μια νέα σκακιέρα με νέα κομμάτια που δίνει τη δυνατότητα έκφρασης της υψηλής στρατηγικής της Ελλάδας σ’ ένα χώρο με τεράστια σημασία όσον αφορά στο ενεργειακό. Συνεπώς, οι θέσεις μας για την ΑΟΖ και όλη την πορεία της διαδικασίας μέχρι την εκμετάλλευση πρέπει να είναι ξεκάθαρες, σταθερές και να ακολουθούν μια στρατηγική και όχι απλώς μια τακτική. Δεν μιλάμε πια για μικροπολιτική, μα για μακροπολιτική με όλη τη σημασία της έννοιας. Η ΑΟΖ ως πλαίσιο εμπιστοσύνης δρομολογεί τη μεθοδολογία της εξόδου της Ελλάδας από την οικονομική κρίση. Αυτός είναι ο στόχος μας.

Η ενεργειακή Ελλάδα προ ΑΟΖ

     Λόγω της έλλειψης της θέσπισης και της οριοθέτησης της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης οι περιοχές που δόθηκαν στον πρόσφατο διαγωνισμό ανήκουν στα χωρικά εθνικά ύδατα, δηλαδή απέχουν από την ακτή λιγότερο από 6ΝΜ. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να υπάρχουν περιθώρια για την εύρεση τεράστιων κοιτασμάτων, αλλά σε πρώτο βαθμό είναι ενδεικτική και η απόδειξη προσπάθειας εύρεσης υδρογονανθράκων και βέβαια το ενδιαφέρον των ξένων εταιριών ακόμα και αν το εύρος τους δεν έχει καμία σχέση με την εμβέλεια της διαδικασίας του δεύτερου γύρου αδειοδότησης της κυπριακής ΑΟΖ. Ας αναλύσουμε όμως πιο συγκεκριμένα τα δεδομένα που έχουμε τώρα στην Ελλάδα.
1) Πατραϊκός Κόλπος: Τα εκτιμώμενα αποθέματα είναι της τάξης 200 MMbbls. Η περιοχή θεωρείται δύσκολη δεδομένου ότι παρόμοιοι γεωλογικοί στόχοι δεν έχουν διατρυθεί μέχρι σήμερα στον Ελλαδικό χώρο.
Αιτήσεις συμμετοχής κατέθεσαν:
1. Energean Oil and Gas, Trajan Oil and Gas Limited, Schlumberger (strategic technical partner).
2. Ελληνικά Πετρέλαια A.E, Edison International SPA, Melrose Resources Plc.
2) Ήπειρος Βόρειο Τμήμα – Ιωάννινα: Πρώτες εκτιμήσεις για εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα ανέρχονται σε 50 – 80 MMbbls. Επενδυτικό ενδιαφέρον υπάρχει λόγω της γειτονίας της με την Αλβανία, η οποία διαθέτει ανάλογα πετρελαϊκά συστήματα.
Αιτήσεις συμμετοχής κατέθεσαν:
1. Ελληνικά Πετρέλαια A.E, Edison International SPA, Melrose Resources Plc.
2. Energean Oil and Gas, Petra Petroleum, Schlumberger (strategic technical partner).
3. Arctic Hunter Energy Inc., K.O. Enterprises Inc.
4. Chariot Oil and Gas Limited.
3) Δυτικό Κατάκολο: Κοίτασμα πετρελαίου με εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα 3 MMbbls σε βάθος 2400 -2600μ. Απέχει περίπου 3,5 χιλιόμετρα από το ακρωτήρι Κατάκολο. Προβλέπεται κεκλιμένη γεώτρηση από ξηράς.
Αιτήσεις συμμετοχής κατέθεσαν:
1. Energean Oil and Gas, Trajan Oil and Gas Limited, Schlumberger (strategic technical partner).
2. GrekoilEnergyVenturesLTD.
     Αυτές οι υποψηφιότητες είναι ενθαρρυντικές για την πατρίδα μας και στέλνουν ήδη ένα μήνυμα σε όσους δεν πιστεύουν καν στις δυνατότητες του υποθαλάσσιου πλούτου. Αλλά πρέπει επίσης να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό είναι μόνο η αρχή. Δεν έχει την βαρύτητα της ΑΟΖ. Διότι ο στόχος μας δεν είναι να κάνουμε μερικές οικονομίες, αλλά να αλλάξουμε την οικονομία μας μέσω της στρατηγικής. Αν αναδείξουμε τις προθέσεις μας με την θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, τότε οι ξένες εταιρίες θα ενδιαφερθούν ακόμα περισσότερο, διότι θα μιλάμε για μία άλλη πραγματικότητα που αλλάζει τα δεδομένα και δείχνει ότι η Ελλάδα είναι πλέον σε μία δυναμική που δεν περιμένει καμία ελεημοσύνη από τους άλλους, αλλά που συμβάλλει και αυτή ενεργητικά στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αυτός είναι ο στόχος μας για να περάσουμε επιτέλους στη φάση της ενεργειακής Ελλάδας μετά ΑΟΖ.

Ο λαός της ΑΟΖ

     Όταν δεν πιστεύεις πια σε τίποτα, όταν οι πολιτικοί δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματά σου, όταν δεν βλέπεις πια το μέλλον, είναι δύσκολο να σε πείσουν ότι υπάρχει ένα όραμα ικανό ν’ αλλάξει τη γενική κατάσταση. Ακούς συνεχώς αντιδράσεις και σου δείχνουν όλοι τις καθημερινές δυσκολίες. Αναγκάζεσαι να κοιτάζεις τα προβλήματα δίχως να ερευνάς την επίλυσή τους. Κάθε άσχετος σου λέει τα παράπονά του για να εκτονωθεί. Κανένας δεν σου προσφέρει τίποτα κι εσύ αναρωτιέσαι πώς θα τα βγάλουμε πέρα, λες και δεν υπάρχει καμιά στρατηγική για την πατρίδα μας. Αν όμως παραμερίσεις όλη αυτή τη σαβούρα και εξετάσεις ορθολογικά το πλαίσιο, ύστερα το πεδίο, μετά το πεδίο δράσης και τελικά το πεδίο μάχης, τότε θα αντιληφθείς ότι όλα τα προηγούμενα ήταν ανοησία. Ανίκανες προσπάθειες ασχετοσύνης που θα υπάρχουν πάντα σε κάθε χώρο όπου υπάρχουν άτομα που δεν ξέρουν τι να κάνουν. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι το όραμα της ΑΟΖ θα υλοποιηθεί ακόμα και για αυτούς. Συνεπώς, μάθε περισσότερες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις για να αντισταθείς στους άλλους που δεν θέλουν την εξέλιξη, αλλά μόνο τη συντήρηση τοπικιστικών συμφερόντων. Αυτοί θέλουν δεν θέλουν, δεν μπορούν να αλλάξουν το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ της Μεσογείου, ούτε ότι η Ανατολική Μεσόγειος έχει από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου του κόσμου. Επιπλέον, τώρα πια υπάρχει πολιτική βούληση για τη θέσπιση της ΑΟΖ. Ο ελληνικός λαός είναι σε φάση να γίνει ο λαός της ΑΟΖ κι ας μην το θέλουν οι ραγιάδες και τα τοπικά μονοπώλια. Η ΑΟΖ δεν προσφέρει τίποτα στα κομματόσκυλα και στις φιδίσιες γλώσσες, τουλάχιστον αυτό πιστεύουν, διότι η αλήθεια είναι ότι θα τους αλλάξει τα φώτα, με την επόμενη πραγματικότητα. Και τότε θα πρέπει να καταπιούν όλα όσα είπαν ενάντια στην ΑΟΖ, στον Τάσσο Παπαδόπουλο, στον Σόλωνα Κασσίνη, στον Θεόδωρο Καρυώτη, στον Βασίλη Μαρκεζίνη, στον Ηλία Κονοφάγο, στον Αντώνη Φώσκολο και γενικότερα στους μαχητές της ΑΟΖ, διότι μόνο αυτοί προσπάθησαν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη του ελληνισμού. Είναι εύκολη η εκτόνωση κι είναι σπάνια η επανάσταση. Η πρώτη είναι σχολαστική, ενώ η δεύτερη αλλάζει τον κόσμο. Η μια ασχολείται με τις ανάγκες της καθημερινότητας και η άλλη με την ανάγκη του ελληνικού λαού. Αν είχες αυτό στο νου, κανείς δεν θα σου αλλάξει το πνεύμα σου και το ύφος σου. Η ΑΟΖ δεν είναι πια πρόβλημα. Η ΑΟΖ είναι πλέον θέμα χρόνου. Και το 2012 θα είναι το έτος της θέσπισής της στην Ελλάδα. Σημασία έχει να προετοιμαστείς για την αλλαγή. Εκεί θα φανεί η στρατηγική συμπεριφορά σου. Άσε λοιπόν τις αντιδράσεις και κοίτα ν’ αντισταθείς, όπως το έκαναν και οι πρόγονοί σου. Η πατρίδα μας έχει ανάγκη από μαχητές και τίποτα άλλο, για να αλλάξει το μέλλον της. Η οικονομική κατάσταση δεν αλλάζει με οικονομίες και σχόλια αλλά μόνο με έργα. Για να υπάρξουν αυτά πρέπει να αξιοποιήσουμε μαζί το πλαίσιο της ΑΟΖ.

Λυγερός Νίκος - Οι αετοί δεν γονατίζουν!

Λυγερός Νίκος - Η ανακήρυξη της ΑΟΖ και Υπόδειγμα Νομοσχεδίο​υ για την θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ

     Η ανακήρυξη της ΑΟΖ είναι το επόμενο στάδιο μετά τις εκλογές. Έχουμε εκλεγμένη κυβέρνηση και αντιπολίτευση που είναι πλέον ενημερωμένες ή στην τελική φάση της ενημέρωσης, όσον αφορά στις τεχνικές διαδικασίες για το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και υπάρχει πια μια γενική σύγκλιση απόψεων περί της ανακήρυξής της. Ξέρουν όλοι πια ότι γίνεται μονομερώς από το κράτος μετά από υποβολή νομοσχεδίου από την κυβέρνηση και υπερψήφιση από τη Βουλή. Επιπλέον, πρόκειται για ένα σύντομο κείμενο, το οποίο δεν χρειάζεται μια περίπλοκη συζήτηση για να γίνει αποδεκτό. Στην πραγματικότητα, αν υπάρξει συνομιλία και καθυστέρηση θα είναι μόνο για λόγους κομματικούς και όχι εθνικούς. Η ΑΟΖ είναι εκ φύσης ένα υπερκομματικό θέμα και δεν μπορούμε να αποδεχτούμε οποιαδήποτε μεγάλη καθυστέρηση. Διότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει σε τριπλό επίπεδο ότι η ΑΟΖ αποτελεί μια προτεραιότητα στα ζητήματα εθνικής πολιτικής. Και στην αντιπολίτευση υπάρχουν επίσης κόμματα που προωθούν δυναμικά το θέμα. Κάθε αντιπαράθεση είναι μόνο τεχνητή και εσωτερική. Δεν έχει καμιά σχέση με κάθε εξωτερικό παράγοντα. Το όλο θέμα ανήκει μόνο και μόνο στο πλαίσιο της πολιτικής απόφασης. Δεν υπάρχει πια καμιά τεχνική ή νομική δυσκολία. Ας υλοποιήσουμε λοιπόν όσο πιο γρήγορα γίνεται αυτό το απαραίτητο όραμα για την Ελλάδα. Σε συνδυασμό με αυτή τη διαδικασία πρέπει να γίνει και η πληροφόρηση στο εξωτερικό, έτσι ώστε να αλλάξει η άποψη τους και να συνειδητοποιήσουν όλοι ότι η πατρίδα μας περνά τώρα σε μια φάση δυναμικής που προσφέρει δυνατότητες άμεσες. Ένα χειροπιαστό παράδειγμα είναι η σεισμική έρευνα, η οποία μπορεί να γίνει άμεσα. Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να υπογράψει ένα συμβόλαιο με την εταιρία της επιλογής της, διότι είναι θέμα εθνικό. Στην συνέχεια μπορεί να εξασφαλίσει την έρευνα και την χαρτογράφηση σε 3D , αναθέτοντας το έργο στην εταιρία και να της επιτρέψει να πωλήσει τους χάρτες μόνο με την άδειά της. Η εταιρία κάνει πρώτα την απόσβεση της τεχνικής έρευνας. Και μετά κρατά ένα ποσοστό για την επένδυσή της και ένα ποσοστό για το κράτος. Ακριβώς με αυτόν τον τρόπο η Κύπρος έλαβε ήδη 23 εκατομμύρια ευρώ, δίχως να ξοδέψει τίποτα. Η Ελλάδα μπορεί να ενεργοποιήσει άμεσα την ανάλογη διαδικασία μετά την ανακήρυξη. Λόγω της συμφωνίας με την Κύπρο και της νορβηγικής εταιρίας μπορεί η Ελλάδα να κάνει την ίδια χρήση και να εξασφαλίσει έτσι μια ουδέτερη παρέμβαση προς άμεσο όφελός της. Όλο αυτό σε απάντηση στο ερώτημα αν η ανακήρυξη προσφέρει οικονομικό όφελος και πόσο γρήγορα. Τώρα είναι σαφές. Ας ανακηρύξουμε την ΑΟΖ άμεσα λοιπόν.

Υπόδειγμα Νομοσχεδίο​υ για την θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ

A LAW TO PROVIDE FOR THE PROCLAMATION OF THE EXCLUSIVE
ECONOMIC ZONE BY THE HELLENIC REPUBLIC (Day, Month, 2012)

Short title 1. This Law may be cited as the Exclusive Economic Zone Law of 2012. Interpretation 2. (1) In this Law, unless the context otherwise requires – “Exclusive Economic Zone” means the zone beyond and adjacent to the territorial sea of the Republic, the limits of which are determined by Article 3; “Republic” means the Hellenic Republic; “Director” means the Director of the Department of Ministry of Environment, Energy and Climate Change; “Court” means the Court as provided for in Article 10; “Living resources” include fish and any other living organisms, except for the sedentary species, as determined by Article 77 of the Convention; “Non-living resources” means the mineral and other non-living resources normally lying on the sea-bed and its subsoil; “Nautical mile” means the distance of one thousand eight hundred and fifty two meters; “Convention” means the United Nations Convention of the Law of the Sea, which was ratified by the United Nations Convention on the Law of the Sea (Ratification) Law of 1995; “Minister” means the Minister of Environment, Energy and Climate Change and any other person generally or specifically authorized in this regard. (2) Definitions, unless otherwise interpreted in this Article, shall have the meaning given to them by the Convention and in case of conflict between this Law and the Convention, the interpretation of the Convention prevails. Proclamation 3. (1) By this Law, the Exclusive Economic Zone is proclaimed, the outer limit of and which shall not extend beyond the 200 nautical miles from the baselines Delimitation from which the breadth of the territorial sea is measured. of the Exclusive Economic Zone (2) In cases where part of the Exclusive Economic Zone overlaps with part of the Exclusive Economic Zone of any other State, with opposite coasts to those of the Republic, the delimitation between the Exclusive Economic Zone of the Republic and the Exclusive Economic Zone of the other State, shall be effected by agreement by the States directly concerned; in the absence of an agreement, the delimitation of this zone shall not extend beyond the median line or the equidistance line measured from the respective baselines from which the breadth of the territorial sea is measured. (3) The exact limits of the Exclusive Economic Zone at any given time, shall be made public by Notification issued by the Minister of Foreign Affairs, to be published in the official Gazette of the Republic, as these limits will be shaped according to the specific areas and the possible delimitation agreements to be reached in accordance with the provisions of subsections (1) and (2).

Λυγερός Νίκος - Τουρκικές γελοιότητες στα κατεχόμενα

     Αφιερώνουμε με αγάπη σε όσους ραγιάδες πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα της Τουρκίας, την επόμενη φωτογραφία που δείχνει ένα τουρκικό γεωτρύπανο στα κατεχόμενα της Κύπρου, το οποίο έρχεται να αντισταθμίσει τις εργασίες της Κύπρου στην Κυπριακή ΑΟΖ. Φανταζόμαστε το μέγεθος και το βάρος του έργου μέσω του φορτηγού που βρίσκεται αριστερά. Δεν αναγκαστήκαμε να προβούμε σε κατασκοπική δράση. Ένας μόνο μαθητής μας κατάφερε να βγάλει αυτήν την φωτογραφία για να αναδείξουμε τα τεράστιο έργο του νεοθωμανικού δόγματος, όπως θα έλεγε ο υπουργός εξωτερικού της γειτονιάς. Εκτιμούμε ότι λόγω παράδοσης και μόνο περιορίστηκαν σε ένα ύψος που δεν ξεπερνά εκείνου ενός μιναρέ, αλλιώς θα είχαν υποστεί σοβαρές κριτικές εντός γειτονιάς. Το απίστευτο της υπόθεσης είναι ότι έχουμε ειδικούς γειτονολόγους που μας εξηγούν ότι πρέπει να φοβόμαστε τέτοιου είδους κινήσεις. Σε κάθε περίπτωση για όσους δεν είναι ραγιάδες και δεν έχουν γονατίσει, όπως είναι το πρέπον, θέλαμε να χαρεί το χειλάκι τους με αυτές τις τουρκικές γελοιότητες στα κατεχόμενα. Δεν είχαμε κανένα άλλο σκοπό.

Λυγερός Νίκος και ΑΟΖ - {Ήρθε η ώρα τα λόγια να γίνουν πράξη και το 2012 να είναι το έτος ανακήρυξης της ΑΟΖ}

Η ανάγκη της Ελλάδας

     Η ανάγκη της Ελλάδας είναι μία και λέγεται ΑΟΖ. Οι ανάγκες είναι πολλές, αλλά δίχως στρατηγική δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν. Δεν έχει σημασία, λοιπόν, αν ο καθένας μας τα βρίσκει με την κυβέρνηση ή με την αντιπολίτευση. Η Ελλάδα δεν νοιάζεται γι’ αυτά. Το μόνο που έχει σημασία τώρα είναι η όσο πιο σύντομα γίνεται ανακήρυξη της ΑΟΖ. Ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη να δει ότι υπάρχει μια αλλαγή νοοτροπίας. Και το ίδιο ισχύει και για τους ξένους φορείς. Για να τους περάσουμε ένα δυναμικό και θετικό μήνυμα, διαθέτουμε μόνο και μόνο την ΑΟΖ, λόγω της αξίας του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να ενισχύσουμε τις παραδοσιακές μας συμμαχίες. Η Κύπρος θα έχει πολύ γρήγορα την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χάρη στην ΑΟΖ της είναι ικανή να λειτουργήσει με αποτελεσματικό τρόπο ως γνήσιος γεωπολιτικός παίκτης. Πάλι σε αυτό το πλαίσιο, μπορούμε να αναδείξουμε τη θέση μας στην Ανατολική Μεσόγειο για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το άνοιγμα της ΑΟΖ είναι τόσο σημαντικό που αλλάζει ορθολογικά τα δεδομένα. Αν δεν το εκμεταλλευτούμε γρήγορα η κατάσταση η οικονομική όχι μόνο θα δυσκολέψει, αλλά θα γίνει αβάσταχτη για την πατρίδα και τον λαό. Δεν χρειάζονται μόνο μια πολιτική ανάσα, αλλά πραγματικά ένα νέο πλαίσιο που μπορεί να προσφέρει μόνο η ΑΟΖ. Κατά συνέπεια, χρειαζόμαστε και την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για να πετύχουμε γρήγορα τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Δεν μπορούμε πάλι να εμπλακούμε σε πολιτικάντικες διαμάχες . Ας τις κάνουμε μετά, όταν η Ελλάδα θα είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα και άμεσα είναι μαχητές της ΑΟΖ, ικανοί να παλέψουν το θέμα για να προσφέρουν ένα έργο θεμελιακό σε όλους τους Έλληνες. Αυτό είναι εθνική στρατηγική τίποτα άλλο.

Η ΑΟΖ ως Ζήτημα Εξωτερικής Πολιτικής

     Ανάμεσα στα Ζητήματα Εξωτερικής Πολιτικής με τα οποία συμφώνησαν και τα τρία κόμματα που αποτελούν τη νέα κυβέρνηση, το πρώτο είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη με την εξής φράση: «Συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη ΑΟΖ στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και της διεθνούς πρακτικής ώστε να επισπευσθεί η εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου.». Αυτή η έμπρακτη αναφορά στην ΑΟΖ σ’ ένα κείμενο αποδεκτό από το σύνολο της κυβέρνησης είναι ένα βήμα σημαντικό. Η ΑΟΖ πέρασε σε μία νέα φάση στον ελληνικό κόσμο. Από την αρχική ουτοπία που υπήρξε και που μετατράπηκε σιγά σιγά σε όραμα, για να εισέλθει στην πολιτική ατζέντα, τώρα η ΑΟΖ είναι επιτέλους ένας συγκεκριμένος σκοπός για την κυβέρνηση. Έτσι έχουμε ένα πρώτο στάδιο δικαίωσης του Θεόδωρου Καρυώτη και του Βασίλη Μαρκεζίνη που προσπάθησαν τόσα χρόνια να γίνει γνωστό το θέμα σε όλο τον ελληνικό λαό. Με τη νέα κυβέρνηση, η Ελλάδα ακολουθεί το άνοιγμα της Κύπρου και συγκεκριμένα του Τάσσου Παπαδόπουλου, αφού συνειδητοποίησε ότι η θέσπιση της ΑΟΖ είναι το πρώτο στάδιο της εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου. Και στο τελευταίο μέρος, είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε το ρόλο του Αντώνη Φώσκολου και του Ηλία Κονοφάγου. Τώρα με αυτόν τον στρατηγικό σκοπό, η πατρίδα μας πρέπει να προχωρήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται στην υλοποίησή του, προσπερνώντας την εσωτερική αδράνεια που καθυστέρησε τόσα χρόνια την ύπαρξη της ΑΟΖ στον ελληνικό χώρο. Θα ήταν καλό λοιπόν το Δίκαιο της Θάλασσας να γίνει και ευρύτερα γνωστό, για να μην έχουμε αντιδράσεις από ειδικούς που δεν έκαναν τίποτα τόσα χρόνια για να το εφαρμόσουν. Βέβαια υπάρχει πάντα η δικαιολογία της έλλειψης πολιτικής βούλησης, αλλά αυτό δεν αρκεί πλέον. Τώρα κάθε Έλληνας ειδικός έχει το καθήκον να προωθήσει το θέμα και μάλιστα να υποστηρίξει ή να πιέσει τη νέα κυβέρνηση για να περάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα το νομοσχέδιο της ανακήρυξης της ΑΟΖ. Και στη συνέχεια, την ώρα της υπερψήφισης της Βουλής των Ελλήνων να συμφωνήσει και η αντιπολίτευση ότι η ΑΟΖ είναι όντως ένα εθνικό ζήτημα Εξωτερικής Πολιτικής, με το οποίο μπορούμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε τα δεδομένα, για να μην έχουμε πολιτικάντικες αντιπαραθέσεις που δεν βοήθησαν ποτέ την εξέλιξη της Ελλάδας. Για να ξεπεράσουμε την τωρινή οικονομική κατάσταση, πρέπει ν κάνουμε αυτή τη στρατηγική κίνηση.

Η απαραίτητη υποστήριξη

    Γνωρίζοντας το μέγεθος της ΑΟΖ των ακριτικών μας νησιών πρέπει να τα υποστηρίξουμε έμπρακτα με την παρουσία μας και βέβαια με την ενίσχυση της οικονομικής τους δραστηριότητας. Δεν αρκεί να μιλούμε για το σύμπλεγμα Καστελλόριζου και τη Γαύδο, πρέπει να αποδείξουμε και στις δύο περιπτώσεις ότι πρόκειται για εθνικά θέματα. Πέρυσι το πρώτο Master Class Τοποστρατηγικής έλαβε χώρα στη Μεγίστη και μάλιστα στο Σχολείο. Φέτος, το δεύτερο θα γίνει στη Γαύδο. Με αυτές τις επιλογές δείχνουμε, επί του πρακτέου, την αξία αυτών των νησιών για την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Μέσω της τοποστρατηγικής, που αποτελεί το υπόβαθρο της έρευνάς μας σε συνδυασμό με τα διαγράμματα Voronoi και τη τριγωνοποίηση Delaunay, μπορούμε να αναδείξουμε το ρόλο της γεωστρατηγικής τοποθεσίας αυτών των νησιών και να επισημάνουμε την προτεραιότητα που τους αρμόζει, αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε την πατρίδα μας. Το Master Class αφορά βέβαια και την υψηλή στρατηγική μέσω της ΑΟΖ και της γεωοικονομίας. Η εντατική του μορφή και η πολύωρη διάρκειά του, επιτρέπει στους παρευρισκόμενους να πλησιάσουν ουσιαστικά έννοιες βασικές, θεμελιακές και αποτελεσματικές, οι οποίες θα παίξουν ένα μεγάλο ρόλο σε όλη τη διαδικασία της ΑΟΖ. Θα γίνει και μία εκτενής ανάλυση για όλα τα απαραίτητα στάδια της ΑΟΖ: θέσπιση, οριοθέτηση, οικοπεδοποίηση, αδειοδότηση, γεώτρηση, εξόρυξη, εκμετάλλευση. Αυτή η μελέτη σε ομαδικό πλαίσιο θα ολοκληρωθεί με τεχνικές γνώσεις πάνω στις τελευταίες καινοτομίες που αφορούν το υγροποιημένο φυσικό αέριο. Επιπλέον, η παρουσία σπουδαστών θα επιτρέψει την μοντελοποίηση διαπραγματεύσεων και στρατηγικής διαχείρισης κρίσεων, έτσι ώστε ο καθένας από τους συμμετέχοντες να έχει μία πραγματική εικόνα των νέων δεδομένων που προσφέρει το όραμα της ΑΟΖ.

Η εκστρατεία της ΑΟΖ

     Η εκστρατεία της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης είναι απαραίτητη και στο εξωτερικό. Οι επαφές που κάναμε με την Ινδία, την Γαλλία και την Κύπρο αποδεικνύουν ότι είναι απαραίτητη. Διότι κανείς στο εξωτερικό δεν είναι ενημερωμένος για τον εθνικό σχεδιασμό μας και όλες οι εκτιμήσεις για την κατάσταση της Ελλάδας γίνονται χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η θέσπιση της ΑΟΖ. Κατά συνέπεια, όλες αυτές οι εκτιμήσεις είναι απλά αρνητικές, διότι αντιλαμβάνονται ότι δεν πρόκειται να εισέλθουν στην πατρίδα μας ξένες επενδύσεις ικανές να ανατρέψουν την οικονομική κατάσταση. Είναι λοιπόν άκρως αναγκαίο να ενημερώσουμε γενικότερα τους ξένους ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αφεθεί σε αυτήν την κατάσταση και ότι αρχίσαμε τις μελέτες και τον σχεδιασμό της ΑΟΖ. Διότι κι εμείς ξέρουμε ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα θα έχει πολύ αρνητικές επιπτώσεις, όχι μόνο στην καινούρια κυβέρνηση, αλλά και σε όλη την χώρα. Τώρα ο λαός μας είναι ενημερωμένος για το θέμα και αν πρέπει να συνεχίσουμε βέβαια αυτήν την ενημέρωση και στα πιο ακριτικά μέρη της Ελλάδας, πρέπει παράλληλα να ανοιχτούμε και στο εξωτερικό για να μάθουν οι ξένοι και ειδικότερα τα κράτη που έχουν τεχνογνωσία στο φυσικό αέριο και το πετρέλαιο ότι όντως θα θεσπίσουμε γρήγορα την ΑΟΖ μας, για ν’ αλλάξουμε οριστικά την πραγματικότητα. Σε αυτήν την προσπάθεια, πρέπει να παίξουν τον ρόλο τους και οι Έλληνες της Ομογένειας. Πρώτον επειδή είναι ικανοί να πείσουν τους συμπολίτες τους και δεύτερον επειδή είναι οι ίδιοι ενδιαφερόμενοι για το άνοιγμα των στρατηγικών επενδύσεων που αποτελεί η ελληνική ΑΟΖ. Πρέπει να ξέρουν όλοι για τις ενεργειακές εκτιμήσεις που έχουμε. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε δυναμικά την Προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι η Κύπρος έδειξε και τον δρόμο της ΑΟΖ για όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Πρέπει να κάνουμε ειδικά επαφές με το Ισραήλ, διότι έχει άμεση σχέση με την Κύπρο και με εμάς. Πρέπει να αναδείξουμε το πρόγραμμα Euro Asia Interconnector. Όλη αυτή η προσπάθεια πρέπει να ενισχυθεί έμπρακτα και από τις Πρεσβείες μας στο εξωτερικό, αλλά και να πάμε κι εμείς να ενημερώσουμε τις Πρεσβείες που βρίσκονται στην Ελλάδα. Δίχως αυτήν την εκστρατεία της ΑΟΖ, όλοι θα ποντάρουν στην κατάρρευση της πατρίδας μας λόγω οικονομικών πιέσεων. Ενώ έχουμε τη δυνατότητα ν’ αλλάξουμε την τωρινή πραγματικότητα.

Παράλληλες διαδικασίες

     Τώρα που ο ελληνικός λαός γνωρίζει πλέον τη σημασία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης για την πατρίδα μας, πρέπει να κάνουμε μια επαγγελματική ενημέρωση στις ξένες εταιρίες που έχουν τεχνογνωσία και τεχνολογία στον τομέα της έρευνας του φυσικού αερίου και των πετρελαίων για την αξία των οικοπέδων της ελληνικής ΑΟΖ. Διότι χωρίς αυτήν την ενημέρωση δεν θα έχουμε πολλές υποψηφιότητες μέσα στο χώρο της ελληνικής ΑΟΖ. Με άλλα λόγια, πρέπει να γίνουν παράλληλες διαδικασίες. Και την ώρα που ετοιμάζουμε τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, θα πρέπει κυριολεκτικά να διαφημίζουμε επί του πρακτέου την αξία των περιοχών μας. Πρέπει να δείξουμε χάρτες γεωλογικούς, βαθυμετρικούς, όπως το κάνουν ο Αντώνης Φώσκολος, ο Ηλίας Κονοφάγος. Διότι δεν αρκούν πια μόνο και μόνο οι θεωρητικές οριοθετήσεις. Έχουμε περάσει στο επόμενο στάδιο. Ο Θεόδωρος Καρυώτης, ο Βασίλης Μαρκεζίνης έδειξαν το πλαίσιο. Πρέπει να συνεχίσουμε αυτές τις προσπάθειες, ακολουθώντας τις μεθοδολογίες του Σόλωνα Κασσίνη. Διότι οι εταιρίες που είναι υποψήφιες στην Κύπρο στα εννέα από τα δώδεκα οικόπεδα του δεύτερου γύρου αδειοδότησης, δεν εμφανίστηκαν τυχαία. Είναι χάρη στην ποιότητα των σεισμικών χαρτών, που ενδιαφέρθηκαν για την περιοχή της Κύπρου. Και η συνεργασία μας με τον Σόλωνα Κασσίνη μας επιτρέπει να αναδείξουμε δυναμικά το θέμα, ειδικά αυτήν την περίοδο, όπου η Κύπρος θα έχει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλοι θα έχουν το βλέμμα στραμμένο στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι το καλό timing για την Ελλάδα να δείξει την αντικειμενική αξία της ελληνικής ΑΟΖ. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτό το περιθώριο για να θεσπίσουμε γρήγορα την ΑΟΖ μας. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να είναι η κυβέρνηση της ΑΟΖ, αν θέλει πραγματικά να βοηθήσει επί του πρακτέου την πατρίδα μας. Οι εκλογές δεν ήταν τίποτα. Απλώς μια προβλεπόμενη διαδικασία. Τώρα θα δούμε πραγματικά ποιοι θα βοηθήσουν την Ελλάδα στο θέμα της ΑΟΖ και ποιοι απλώς το έλεγαν μόνο και μόνο προεκλογικά. Ο ελληνικός λαός έχει δυσκολίες που μπορεί να ξεπεράσει με την ΑΟΖ. Απλώς, αυτό πρέπει να μαθευτεί στο εξωτερικό για να αλλάξουν τα δεδομένα της αξιολόγησης και να ζήσουμε επιτέλους μια νέα περίοδο.

Λυγερός Νίκος - Οικονομικές πιέσεις και ΑΟΖ

     Οι εκλογές έγιναν κι όμως οι αγορές δεν έχουν αλλάξει και οι οικονομικές πιέσεις παραμένουν, διότι θεωρούν ότι δεν υπάρχουν ακόμα ουσιαστικά μηνύματα αλλαγής. Αυτό είναι ορθολογικό, αφού δεν υπάρχει κυβέρνηση. Επιπλέον, πιέζουν και πάνω σε αυτήν τη δομή για να εξετάσουν τις αντοχές της. Αν αναλύσουμε τα γεγονότα μέσω της θεωρίας παιγνίων έχουμε μια μορφή, σε πολιτικό, ισορροπίας Nash. Έχουμε όντως ένα παίγνιο μη μηδενικού αθροίσματος δίχως συνεργασία. Κάθε κόμμα έχει επί του πρακτέου τη θέση που υπολόγιζε, δίχως να μπορεί να επιλέξει άλλη στρατηγική, δίχως να προκαλέσει μεγαλύτερο κόστος. Το πρώτο ήθελε την πρωτιά, το δεύτερο ήθελε να είναι αμέσως μετά την πρωτιά, το τρίτο έσωσε την τρίτη θέση και το τέταρτο έχει μια θέση, όπου μπορεί να παίξει ένα ρόλο διπλό και το ίδιο με το πέμπτο. Σε δεύτερο επίπεδο ανάλυσης, εννοούμε εσωκομματικά, οι θέσεις είναι πιο εύθραυστες για όλους, λόγω της ρευστότητας της γενικής κατάστασης που επιτρέπει περισσότερες κινήσεις και ειδικά στις αποκλίσεις. Αυτό που έχει σημασία είναι η αναγκαιότητα αλλαγής φάσης, όχι μόνο σε τακτικό επίπεδο, όπως γίνεται συνήθως, αλλά σε στρατηγικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, για να υπάρξει κυβέρνηση πρέπει να έχουμε μια ισορροπία Pareto λόγω συνεργασίας. Όμως για να επιτευχθεί αυτός ο στρατηγικός στόχος είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα όραμα, το οποίο να είναι αξιόπιστο και όχι τεχνητό. Αυτό το όραμα υπάρχει και είναι η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με το πρώτο της στάδιο τη θέσπισή της. Είναι ένα όραμα αξιόπιστο και το μόνο που μπορεί να δείξει και στους στρατηγικούς επενδυτές ότι η πατρίδα είναι ικανή να κάνει ένα άνοιγμα προς την ανάπτυξη. Επιπλέον, τα πολιτικά κόμματα γνωρίζουν πια το θέμα λόγω των εξηγήσεων που έχουν δοθεί από τους ειδικούς. Υπάρχει, λοιπόν, η πρακτική δυνατότητα να υπάρξει μια αποτελεσματική σύγκλιση, έτσι ώστε να επιτευχθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ. Με αυτόν τον τρόπο, η πληροφόρηση θα αγγίξει βέβαια και τους ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι θα δουν μια κίνηση σταθεροποίησης των ευρωπαϊκών δομών αλλά και τις ξένες εταιρείες, ειδικές στον τομέα της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Όσον αφορά στον χρόνο είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι και η προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα παίξει έναν ενισχυτικό ρόλο.

Λυγερός Νίκος - Διευκρινίσεις περί ΑΟΖ

Απορία: Πόσο δύσκολο είναι όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι των τηλεπαραθύρων να διαβάσουν μερικά από τα άρθρα του κου Λυγερού, προκειμένου να μη γίνονται ρεζίλι; 

 

     Η ΑΟΖ αποτελεί ένα δείγμα υψηλής στρατηγικής για την Ελλάδα και όχι μια απλή κίνηση τακτικής σε οικονομικό επίπεδο. Η εμβέλεια της ΑΟΖ προέρχεται από τη στρατηγική, ενώ το βάρος της από την οικονομία. Κι αν είναι ισχυρό χαρτί για την πατρίδα, είναι ακριβώς επειδή υπάρχει αυτός ο συνδυασμός. Απλώς πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και με τις έννοιες που καθορίζουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Υπάρχει μια σειρά στη διαδικασία της ΑΟΖ, η οποία δεν είναι μόνο ορθολογική, αλλά και αποτελεσματική. Πρώτα γίνεται η θέσπισή της, η οποία γίνεται πάντα μονομερώς. Ύστερα σε διμερείς σχέσεις γίνεται η οριοθέτηση της επαφής των δύο ΑΟΖ. Στη συνέχεια γίνεται η οικοπεδοποίηση και μετά η αδειοδότηση, όπου θα είναι υποψήφιες οι ξένες, ή μη, εταιρείες. Αυτός ο τρόπος είναι ο πιο ανθεκτικός για την υψηλή στρατηγική της ΑΟΖ. Όλα τα άλλα που ακούμε προέρχονται από μη ειδικούς που δεν έχουν διαβάσει ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε τα κείμενα του Θ. Καρυώτη, ούτε το έργο του Σ. Κασσίνη. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στην Ελλάδα, δεν υπάρχει κανένας λόγος να «κολλήσουμε» πάνω στην Τουρκία, η οποία θα είναι ούτως ή άλλως ο έκτος παίκτης στις διαπραγματεύσεις μας για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε την Ιταλία, με την οποία έχουμε υπογράψει από το 1977 συμφωνία περί υφαλοκρηπίδας και να πατήσουμε την ΑΟΖ μας ακριβώς πάνω στα ίδια σημεία. Μετά έχουμε την Αλβανία, η οποία είναι θετική, όπως ξέρουμε. Βέβαια, το ίδιο ισχύει και με την Κύπρο. Με τη Λιβύη πρέπει να προσέξουμε την υπόθεση της Γαύδου. Κι όσον αφορά στην Αίγυπτο, δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι υπέγραψε συμφωνία για την ΑΟΖ με την Κύπρο, ακόμα και αν θεωρείται παραδοσιακά ως σύμμαχος της Τουρκίας. Αυτά τα στρατηγικά βήματα για τον καθορισμό της ΑΟΖ τα έχουμε ήδη αναλύσει εδώ και καιρό. Απλώς τα διευκρινίζουμε επειδή βλέπουμε ότι υπάρχει ανάγκη. Επιπλέον, αυτός ο στρατηγικός συνδυασμός είναι απόλυτα συμβατός με τις μελέτες του Α. Φώσκολου και του Η. Κονοφάγου. Κατά συνέπεια, έχουμε ένα ολόκληρο σχέδιο δράσης, το οποίο είναι εθνικό και ορθολογικό, ενταγμένο στο πεδίο της θεωρίας παιγνίων μη μηδενικού αθροίσματος με ένα τοποστρατηγικό υπόβαθρο. Αυτό έχουν αντιληφθεί και οι πολιτικοί μας πλέον. Γι’ αυτό το λόγο, η επόμενη κυβέρνηση θα είναι αυτή της ΑΟΖ και βέβαια το 2012 θα είναι το έτος θέσπισης της ΑΟΖ.

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Λυγερός Νίκος - ΑΟΖ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

Λυγερός Νίκος - Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ

Λυγερός Νίκος - Ποιήματα, άρθρα και βίντεο για την ΑΟΖ

Η αλήθεια της ΑΟΖ

     Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται όλοι σε σχέση με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, είναι ο σάλος που προκαλεί στο κατεστημένο. Διότι η ΑΟΖ δεν αναδεικνύει μόνο δομικά εσωτερικά προβλήματα του κρατικού φορέα αλλά και ολόκληρης της πολιτικής που δεν είναι εθνική. Τώρα ο ελληνικός λαός έχει κατανοήσει απόλυτα τη σημασία της ΑΟΖ, ακόμα και αν μερικοί αποφεύγουν να μιλήσουν γι’αυτό το θέμα για να μην εμπλακούν σε πόλεμο οικονομικών συμφερόντων. Κι όμως αυτό είναι απαραίτητο διότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει κι άλλη οικονομική πίεση λόγω της αδράνειας της Βουλής να θεσπίσει την ΑΟΖ. Διότι αυτό είναι το θέμα τώρα και αυτή είναι η αλήθεια. Η ΑΟΖ ως καταλυτικό πλαίσιο αναδεικνύει στρατηγικές συμπεριφοράς σε σχέση με την πατρίδα μας. Υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία και μάλιστα ιστορικά με την Κύπρο, ότι δεν στέκει καμιά επιφύλαξη διότι δεν υπάρχει ουσιαστικά κανένα εμπόδιο. Είναι η πρώτη φορά που σε εκλογές αναφέρεται επί του πρακτέου το θέμα της ΑΟΖ ενώ υπάρχει από το 1982. Δεν έχει πια σημασία να κατηγορούμε την απραξία του παρελθόντος διότι μπορεί να μην είχαμε και όλες τις τεχνικές γνώσεις επί του θέματος. Τώρα όμως ακόμα και η τεχνολογία έχει εξελιχθεί και μας δίνει πρόσβαση σε κοιτάσματα που ήταν αδιανόητα πριν μερικά χρόνια. Κατά συνέπεια, τώρα η αλήθεια της ΑΟΖ καταδεικνύει τους τεχνητούς σκοπέλους που βάζουν μερικοί για να καθυστερήσουν την απόκτηση εκ μέρους της Ελλάδας ενός δικαιώματος που έχει από το 1982. Τώρα φαίνονται πραγματικά οι εχθροί της ΑΟΖ διότι δεν υπάρχουν πια επιστημονικά προσχήματα. Το φυσικό αέριο δεν είναι πια ένα όραμα αλλά μια ιστορία. Η ΑΟΖ δεν είναι μια μόδα αλλά η επόμενη πραγματικότητα. Αρκεί να τη θέλουμε πραγματικά και να μην εγκλωβιστούμε στις παραδοσιακές τάσεις και σε ψευτοδιλήμματα που δεν προσφέρουν τίποτα στην Ελλάδα. Η απλή αναδρομή στην κυπριακή ΑΟΖ δείχνει ξεκάθαρα το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται για να ξεφύγουμε από αυτήν την οικονομική παγίδα. Με τη θέσπιση τα δεδομένα θα αλλάξουν άμεσα. Αυτό είναι γνωστό στους ειδικούς που δεν ψεύδονται αλλά και στους Ευρωπαίους. Κατά συνέπεια αυτή η στρατηγική κίνηση επηρεάζει άμεσα τους οικονομικούς παράγοντες και ενισχύει τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτή είναι η αλήθεια της ΑΟΖ. 

Αθλιότητα πολιτικής σκέψης

     Όταν υπάρχουν σοβαρά εθνικά θέματα, εμφανίζεται η αθλιότητα της πολιτικής σκέψης. Είχαμε και στο παρελθόν τουλάχιστον στην Κύπρο ένα τετραπέρατο παράδειγμα με τις αντιδράσεις ενάντια στον Τάσσο Παπαδόπουλο. Ενώ ήταν ο Πρόεδρος της Κύπρου που πέτυχε την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, ενώ πέτυχε τη θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ και τη συμφωνία με τον Λίβανο, αλλά και την γαλλοκυπριακή συμμαχία, στις επόμενες εκλογές δεν κατάφερε να περάσει το δεύτερο γύρο. Η αθλιότητα της κυπριακής πολιτικής σκέψης εστιάστηκε αποκλειστικά σε εσωτερικά προβλήματα που βέβαια δεν είχαν καμία σχέση με τα κατεχόμενα, τους αγνοούμενους, τους εγκλωβισμένους και τους πρόσφυγες. Έτσι η κομματική προσέγγιση κατάφερε να εξουδετερώσει τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Τώρα στην Ελλάδα βλέπουμε συζητήσεις που αφορούν κυριολεκτικά πολιτικάντικες λεπτομέρειες να μετατρέπονται σε κυρίαρχες συζητήσεις, λες και δεν υπάρχουν σοβαρά εθνικά θέματα. Σε αυτές τις εκλογές, το μοναδικό κριτήριο που έχει νόημα είναι το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Και αν δεν το προσέξουμε με επιμονή θα καταφέρουμε τεχνητά να μετατρέψουμε ασήμαντα ζητήματα σε ουσιαστικά. Ένα απλό παράδειγμα είναι το θέμα του Ευρώ. Δεν έχουμε καμία διάθεση να βγούμε από την Ευρωζώνη και βέβαια το ίδιο ισχύει και για τους Ευρωπαίους Εταίρους. Πράγμα που σημαίνει ότι επί του πρακτέου δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό το θέμα. Επιπλέον δεν υπάρχει καν νομοθεσία που επιτρέπει την αποχώρηση από την Ευρωζώνη, δίχως την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και όμως έχουν άτομα και μάλιστα ειδικούς που συζητούν αυτό το θέμα λες και είναι όντως ουσιαστικό. Σε ένα πλαίσιο που δεν προβλέπει καν την αυτοδυναμία ως σενάριο, θα ήταν πιο αποτελεσματικό, σε στρατηγικό επίπεδο ποια κόμματα θέλουν όντως να θεσπίσουν την Ελληνική ΑΟΖ και να μπουν στη διαδικασία της εκμετάλλευσης για να ξέρουμε ποια μπορεί να είναι με ορθολογική πολιτική συμμαχία εθνικής εμβέλειας. Αλλιώς τα άλλα είναι απλώς και μόνο για τις εκλογές. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτή την αθλιότητα της πολιτικής σκέψης αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε την πατρίδα μας να αναπτυχθεί και να γίνει ένας σημαντικός γεωπολιτικός παίκτης, για να βγούμε από αυτή την οικονομική κρίση όσο πιο γρήγορα γίνεται.

ΑΟΖ και γελοιότητες

     Η έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης υπάρχει από το 1982 και το πλαίσιο της θέσπισης είναι ξεκάθαρο. Εδώ και χρόνια παλεύουμε όλοι μας για να γίνει γνωστό το θέμα της ΑΟΖ, έτσι ώστε ο ελληνικός λαός ν’ αντιληφθεί ότι πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση που προσφέρει μία οικονομική λύση. Κι ακόμα και φέτος, το 2012, το έτος της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, έχουμε άσχετους που δεν φοβούνται το γελοίο. Αυτοί πιστεύουν ότι η θέσπιση της ΑΟΖ δεν γίνεται μονομερώς. Με αυτές τις δηλώσεις αποδεικνύουν ότι δεν έχουν ιδέα για το Δίκαιο της Θάλασσας που έχει υπογράψει η Ελλάδα. Επιπλέον, θεωρούν ότι είναι υπερεθνικιστική αυτή η προσέγγιση, ενώ πρόκειται απλώς για την κανονική διαδικασία. Κι αν δεν έφτανε αυτό, χρησιμοποιούν και το παράδειγμα της Κύπρου για να φοβίσουν το λαό στην Ελλάδα. Ενώ η πραγματικότητα είναι απλή και τη γνωρίζουμε από κοντά! Ο Τάσσος Παπαδόπουλος θέσπισε την κυπριακή ΑΟΖ το 2004, μονομερώς βέβαια, αφού αυτό προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας. Υπενθυμίζουμε ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου είχε γίνει το 2003, όταν η Κύπρος δεν είχε ενταχθεί ακόμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα ήταν καλό λοιπόν, οι πολιτικοί που θέλουν να παίξουν ένα ρόλο εθνικό να διαβάζουν και τις διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις, για να μην γελοιοποιούνται σε κάθε τους αναφορά. Ωραία η κομματική γλώσσα για τις εκλογές, αλλά με το θέμα της ΑΟΖ που είναι υπερκομματικό, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και προσεκτικές, αλλιώς η ασχετοσύνη φαίνεται αμέσως και δεν υπάρχει τρόπος κάλυψης. Άρα το λέμε και πάλι ακόμα μία φορά με τα ίδια λόγια. Η θέσπιση της ΑΟΖ γίνεται πάντα μονομερώς. Αυτό προβλέπεται και τίποτα άλλο. Δεν έχει σχέση με πολιτικές τάσεις, είναι απλώς το Δίκαιο της Θάλασσας. Οι αξιόλογοι πολιτικοί το ξέρουν όλοι πλέον, ας το μάθουν και οι άλλοι, για να μην καθυστερούμε άλλο με γελοιότητες, διότι το 2012 θα είναι το έτος της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Proclamation of the Exclusive Economic Zone - 2004
http://www.un.org/Depts/los/LEGISLATIONANDTREATIES/PDFFILES/cyp_2004_eez_proclamation.pdf 

Ποιος θέλει πραγματικά την ΑΟΖ 

     Κάθε ψηφοφόρος πρέπει να απαντήσει στο φυσιολογικό ερώτημα: Ποιος θέλει πραγματικά την ΑΟΖ; Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να συμβάλλει στον αγώνα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Διότι μερικοί μιλούν για την ΑΟΖ, μόνο και μόνο επειδή βλέπουν ότι τη θέλει ο ελληνικός λαός. Ενώ σκέφτονται απλώς την καριέρα τους, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοσιογράφος, είτε ως κομματόσκυλο. Σε κάθε περίπτωση αυτοί δεν πρόκειται να δώσουν καμιά μάχη και βέβαια θα είναι από τους πρώτους που θα εγκαταλείψουν το πεδίο μάχης, αν τα πράγματα γίνουν πιο δύσκολα. Η ΑΟΖ θέλει πραγματικούς μαχητές, αλλιώς δεν θα μπορέσει να επιβληθεί λόγω των οικονομικών συμφερόντων που έχουν μερικοί που προτιμούν τη μιζέρια της Ελλάδας παρά την ανάπτυξή της. Διότι, όπως λέει ξεκάθαρα ο Αντώνης Φώσκολος, θέσπιση της ΑΟΖ σημαίνει και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων κάτω από την Κρήτη, δηλαδή φθηνό φυσικό αέριο, φθηνή κιλοβατώρα, φθηνή ενεργειακή πρώτη ύλη. Αυτές οι σκέψεις δεν είναι τυχαίες και υποστηρίζουν επί του πρακτέου την υλοποίηση της ΑΟΖ προς όφελος της πατρίδας μας. Με την ΑΟΖ γρήγορα μπορούμε να καταλάβουμε ποιοι είναι οι λεγόμενοι πραγματικοί πατριώτες. Διότι θέλει κότσια για να γίνει και όχι μόνο λόγια. Απλώς το επιστημονικό υπόβαθρο δεν μπορεί πια να λειτουργήσει ως πρόσχημα της ανεπάρκειας, της αδράνειας και της απραξίας, αφού τώρα γνωρίζουμε καλά το θέμα στο επίπεδο των μαθηματικών, της φυσικής, της σεισμολογίας, της γεωλογία και της χημείας. Κατά συνέπεια, τώρα βρίσκονται όλα σε πολιτικό επίπεδο. Επιπλέον, ξέρουμε ότι πολλοί πολιτικοί είναι απόλυτα ενημερωμένοι για το θέμα της ΑΟΖ, άρα καμιά δικαιολογία δεν ισχύει. Πρέπει ο καθένας να πάρει τις ευθύνες του, αν θέλει πραγματικά, ουσιαστικά και αποτελεσματικά να βοηθήσει τον ελληνικό λαό. Αλλιώς είναι μόνο λέξεις, ενώ χρειαζόμαστε έργα για την ΑΟΖ. Ας εξετάσουμε, λοιπόν, προσεκτικά ποιοι πολιτικοί προωθούν όντως το θέμα της ΑΟΖ, για να ξέρουμε επιτέλους ποιοι θέλουν στην ουσία να παράγουν ένα έργο και όχι απλώς να δίνουν υποσχέσεις, ενώ το πρόβλημά τους είναι απλώς η νίκη στις εκλογές. Διότι το θέμα της ΑΟΖ δεν θα εξαφανιστεί μετά τις εκλογές. Τότε είναι που θα πάρει όλη την δύναμη του, για να υποστηρίξει την Ελλάδα στις δύσκολες μέρες που θα περάσει λόγω των οικονομικών πιέσεων που θα δεχτεί. Στρατηγική χρειαζόμαστε με εθνική εμβέλεια και όχι κουτσομπολιά της γειτονιάς για να αλλάξουν οριστικά τα πράγματα.

 

Λυγερός Νίκος - Εκδήλωση με θέμα "559 χρόνια από την Άλωση: Προοπτικές και διέξοδοι του Ελληνισμού σήμερα"

     Εκδήλωση με θέμα  "559 χρόνια από την Άλωση: Προοπτικές και διέξοδοι του Ελληνισμού σήμερα" πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου της Αθήνας, στις 29 Μαίου με ομιλητή τον κ. Νίκο Λυγερό. Στην εκδήλωση αυτή ο κ. Λυγερός ανέλυσε τα οικονομικά οφέλη που θα επιφέρει στη χώρα η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, αναδεικνύοντάς την ως μια ξεκάθαρη διέξοδο για τον ελληνισμό.